تصریح روششناسی ساختارگرایی تکوینی پیر بوردیو
نویسندگان
1 دکتری جامعهشناسی اقتصادی و توسعة دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/jisr.2019.268401.767چکیده
پژوهشگران علوم اجتماعی هنگام بهرهگیری از روششناسی ساختارگرایی تکوینی بوردیو با ابهاماتی از قبیل چگونگی شروع پژوهش، چگونگی تحلیل عادتواره، چگونگی بررسی منطق، هدف و موضعگیری عاملان اجتماعی و چگونگی رابطة منطق تبیین و روششناسی ساختارگرایی تکوینی مواجه میشوند. در پژوهش حاضر، با تصریح این ابهامات زمینههای ÷پوهش های بوردیویی برای پژوهشگران تا حدودی هموار شده است. اینکه پژوهشگران پژوهشات مبتنی بر روششناسی ساختارگرایی تکوینی خود را از چه سطحی شروع کنند و چگونه به تحلیل عادتواره، منطق، هدف و موضعگیری عاملان اجتماعی میپردازند، مهمترین سؤالاتی است که پژوهش حاضر سعی دارد به آنها پاسخ دهد. برای این منظور به آثار نظری و تجربی پییر بوردیو و سایر اندیشمندان رجوع شد و با استناد به آنها این ابهامات از بین رفت. نتایج پژوهش حاضر بیانگر این است که در زمینة نقطه شروع پژوهش ابتدا باید میدان مورد نظر از نظر مؤلفههای میدان تحلیل شود. سپس تبیین چگونگی وضعیت میدان در ارتباط با میدان قدرت تبیین میشود. نتایج پژوهش نشان میدهد تحلیل عادتواره در میدان به دو شکل «تحلیل نوع و تیپولوژی عادتواره» و «تحلیل سطح (مقدار) عادتواره» امکانپذیر است. در راستای تصریح جایگاه منطق میدان، اهداف و موضعگیری عاملان اجتماعی نتایج پژوهش بیانگر این است که بررسی موارد مذکور در پژوهشهای بوردیویی ضروری است و باید در سطح دوم روششناسی ساختارگرایی تکوینی بررسی شود. در زمینة چگونگی رابطة منطق تبیین و روششناسی ساختارگرایی تکوینی نیز نتایج نشان میدهد منطق تبیین و روششناسی ساختارگرایی تکوینی بر یکدیگر منطبق هستند و تنها نقطة شروع آنها متفاوت است.
