ارزیابی واکنش آفتابگردان به تداخل علفهایهرز در شرایط کم آبیاری
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیأت علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه زنجان.
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد ، دانشگاه زنجان.
doi
10.22092/jwra.2014.100043چکیده
بهمنظور بررسی اثر تداخل علفهایهرز در شرایط کم آبیاری بر عملکرد دانه آفتابگردان و نیز بررسی توانایی رشد علفهایهرز باریک برگ و پهن برگ در شرایط رطوبتی مختلف، پژوهشی در سال 1390 انجام شد. در این آزمایش سطوح مختلف کم آبیاری (سطوح 40، 60،80 و 100 درصد تامین نیاز آبی آفتابگردان) و تداخل علفهایهرز (شرایط عاری از علفهرز و تداخل کامل در طول فصل رشد) به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار بررسی شد. یک تیمار آبیاری جوی- پشته ای به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که عملکرد دانه آفتابگردان تحت تاثیر سطح آبیاری و تداخل علفهای هرز قرار گرفت. در اثر تداخل علفهایهرز درآبیاری جوی- پشتهای و قطرهای- نواری در سطوح 100 و 80 درصد تامین نیاز آبی محصول به ترتیب 30، 23 و21 درصد افت عملکرد نسبت به شاهد عاری از علفهرز به وجود آمد. بیشترین مقدار زیست توده علفهایهرز در روش آبیاری قطرهای- نواری ( تامین 100 درصد نیاز رطوبتی) مشاهده شد که نسبت به آبیاری جوی- پشتهای 17 درصد افزایش داشت. همچنین با کاهش رطوبت، زیست توده مجموع علفهای هرز تا 64 درصد کاهش یافت. رقابت علفهای هرز و تنش رطوبتی در مناطقی که با کمبود آب مواجه بوده و به کم آبیاری روی آوردهاند، می تواند تاثیر سوء مضاعف بر عملکرد گیاهان زراعی برجای گذارد. بنابراین در کم آبیاری جهت کاهش اثر علفهای هرز بر رشد و عملکرد گیاهان زراعی، کنترل علفهایهرز در اولین زمان جهت افزایش کارایی کنترل علف هرز و کاهش اتلاف آب بهوسیله علفهایهرز در این شرایط ضروری می باشد.
