ارزیابی تأثیرات اجتماعی پیادهراهها بر شهروندان در بافتهای قدیمی (مطالعۀ موردی: پیادهراه خیام جنوبی شهر ارومیه)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه زنجان
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه تهران
doi
10.22059/jurbangeo.2018.264602.964چکیده
در دهههای اخیر در بسیاری از شهرهای جهان، تلاشهایی برای بهبود شرایط زندگی در بافت مرکزی صورت گرفته است. یکی از رویکردهای کارآمد در این زمینه، پیادهراهسازی است که بهعنوان پروژهای توسعهای، نیازمند بررسی و تحلیل از ابعاد مختلف است؛ بنابراین، ارزیابی تأثیرات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی پیادهراهها، یاریکنندة برنامهریزان و مدیران شهری برای تهیه و اجرای منطقی و صحیح این پروژههاست. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی تأثیرپذیری اجتماعی شهروندان از پیادهراه خیام جنوبی شهر ارومیه در بافت قدیمی و مرکزی است. روش پژوهش، ارزیابی پس از اجراست که در چارچوب روشهای تحلیلی قرار دارد. برای گردآوری دادهها از روشهای اسنادی و پیمایشی استفاده شد. حجم نمونه با استفاده از نرمافزار G Power با احتمال برگشتناپذیری، با توجه به نامشخصبودن تعداد مراجعهکنندگان به پیادهراه و با درنظرگرفتن جمعیت حوزة فراگیر، 300 نفر برآورد شد. انتخاب نمونهها بهشیوة نمونهگیری تصادفی انجام گرفت و تحلیل دادهها با مدل معادلات ساختاری در نرمافزار لیزرل انجام شد. براساس نتایج تحلیل تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم هریک از شاخصها و متغیرها، شاخصهای عدالت اجتماعی، سرمایة اجتماعی و ایمنی و امنیت در پیادهراه خیام جنوبی، با کمبودها و موانع زیادی مواجه است، اما شاخصهای تعاملات اجتماعی، هویت شهروندی و مشارکت شهروندان وضعیت نسبتاً مناسبی دارد. به عبارت دیگر، تأثیرات اجتماعی پیادهراه خیام در زمینة مشارکت و ارتقای تعاملات اجتماعی بر شهروندان مثبت است.