پهنهبندی مکانی شاخص کیفی آبخوان شمال شرقی دشت بیجار و مقایسۀ کیفیت آب با روشهای مختلف
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدۀ علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی، دانشکدۀ علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
3 دانشجوی دکتری هیدروژئولوژی، دانشکدۀ علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
doi
10.22059/ije.2021.316363.1444چکیده
با توجه به اینکه کیفیت آب شرب در سلامتی انسانها نقش مهمی دارد، باید کیفیت آب آبخوانها بهعنوان اصلیترین منبع تأمین آب شرب تجزیهوتحلیل شود. هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی کیفیت آبهای زیرزمینی استفادهشده برای شرب در شمال شرقی دشت بیجار با شاخص GQI با استفاده از نرمافزار ArcGIS است. محدودۀ مطالعاتی آبخوان دشت بیجار یکی از آبخوانهای استان کردستان است که منبع آب شرب قسمتی از شهر بیجار و بیش از 12 روستا را تأمین میکند. شاخص کیفیت آب شرب با استفاده از چهار روش GQI، GQI-GA، GQI-FL-GA و GQI-FG برای این آبخوان تهیه شده و سپس، بهمنظور صحتسنجی و مقایسۀ نتایج چهار روش یادشده از ضریب همبستگی (r) و جذر میانگین مربعات خطا (RMSE) استفاده شد. بر اساس نتایج بهدستآمده، روش GQI-FL- GA با ضریب همبستگی 89/0 و RMSE 01/0 بهترین نتایج و روش GQI-FG با ضریب همبستگی 86/0 و RMSE 11/ 0 ضعیفترین نتایج را ارائه دادند. بر اساس روش شاخص کیفی آب 2/91 درصد از دشت کیفیت مناسب داشته و 8/8 درصد باقی منطقه که بیشتر بخشهای شمال شرقی (خروجی دشت) بوده و کیفیت قابل قبول دارد.