مروری بر کاربرد انرژی های تجدیدپذیر در سیستم های نمک زدایی از آب دریا
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران
2 دانشیار، گروه مهندسی انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران
3 دانشیار، گروه مهندسی انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، تهران
doi
10.22059/ije.2021.312117.1398چکیده
افزایش جمعیت، توسعۀ شهرنشینی و صنعتی شدن سبب افزایش درخور توجه تقاضای آب شیرین در جهان شده است. شیرینسازی منابع آب در دسترس و فراوان موجود، گزینهای مطلوب و توجیهپذیر برای پاسخ به نیاز آب آشامیدنی و مصرفی صنعت است. نمکزدایی آب دریا فرایندی انرژیبر است و با توجه به اینکه 99 درصد تأسیسات نمکزدایی نصبشده از سوختهای فسیلی بهعنوان منبع انرژی بهره میگیرند، عواملی همچون قیمت متغیر و پایانپذیری این نوع منابع انرژی، تأثیرات مخرب زیستمحیطی ناشی از انتشار آلایندهها و گازهای گلخانهای در کنار سایر فاکتورهای راهبردی، سیاسی و اجتماعی سبب توجه گسترده به توسعۀ کاربرد انرژیهای تجدیدپذیر به عنوان نیروی محرکۀ تأسیسات نمکزدایی شده است. پژوهش حاضر به مروری جامع بر پیشرفتهای صورتگرفته در ترکیب منابع انرژیهای تجدیدپذیر با فناوریهای مرسوم و نوین در حوزۀ نمکزدایی آب دریا پرداخته و تمرکز آن بر تشریح فناوریها و مطالعات انجامشده در کاربرد انرژی خورشیدی، انرژی هستهای، انرژی بادی، انرژی زمینگرمایی، انرژیهای اقیانوسی، انرژی زیستتوده و انرژیهای تجدیدپذیر ترکیبی در نمکزدایی است. استفادۀ ترکیبی از دو یا چند منبع انرژی تجدیدپذیر به همراه سیستمهای ذخیرهساز، راه حلی مطمئن و نویدبخش به منظور تأمین پایدار انرژی مورد نیاز نمکزدایی معرفی شده است. در کشور ما نیز محققان و متخصصان این حوزه در حال تلاش و پژوهش هستند.
