ارائه مدل ساختاری از رابطهی بین شایستگیهای تدریس ادراکشده اعضای هیأتعلمی و دستاوردهای تحصیلی دانشجویان
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 دانشگاه سمنان
doi
10.22099/jsli.2014.2695چکیده
هدف این پژوهش، ارائه مدل ساختاری از رابطهی بین شایستگیهای تدریس ادراکشده اعضای هیأتعلمی و دستاوردهای تحصیلی دانشجویان علومتربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز بود. شرکتکنندگان در پژوهش، 220 نفر از دانشجویان (123 زن، 97 مرد) بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. همه آنها مقیاسهای محقق ساخته شایستگیهای تدریس ادراکشده اعضای هیأتعلمی و دستاوردهای تحصیلی دانشجویان را تکمیل کردند. یافتهها نشان داد، اثر ابعاد شایستگیهای تدریس ادراکشده اساتید (ایجاد جوّ مساعد یادگیری؛ درگیرکردن فعالانه فراگیران؛ ارزیابی دانش، مهارت و نگرش فراگیران؛ تسهیل دستیابی به اهداف آموزشی برای فراگیران؛ دادن بازخورد به فراگیران؛ آگاهی از میزان شایستگی و توانایی تدریس خود؛ پرورش خودراهبری و یادگیری مادامالعمر)، بر ابعاد دستاوردهای تحصیلی دانشجویان (دستاورد حرفهای؛ دستاورد رشد فردی؛ دستاورد تحصیلی؛ دستاورد ذهنی) مثبت و معنادار است. در این پژوهش، تلویحات کاربردی یافتهها مورد بحث قرار گرفته است.
