فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

نیشکر یکی از مهم­ترین گیاهان صنعتی کشور است. با توجه به عدم گلدهی این گیاه در شرایط مزرعه­ای در مناطق نیشکرخیز ایران، مهندسی ژنتیک و استفاده از روش­های انتقال ژن از جمله راهکارهای مهم جهت بهبود صفات زراعی این گیاه است. استفاده از این تکنیک­ها در اصلاح نیشکر نیازمند بهینه­سازی باززایی این گیاه از بافتهای مختلف گیاهی از جمله برگ است. در این تحقیق تلاش شد تا کلیه مراحل کشت بافت دو رقم تجاری نیشکر CP48-10 و CP69-1062 از برگ­های پیچیده انتهایی ساقه بهینه­سازی شود. برای تهیه نمونه­های مناسب کشت، دو روش برش مورد بررسی قرار گرفت که روش برش استوانه از وسط، در مورد برگ­های پیچیده انتهایی نسبت به تهیه­ رینگ از نتایج بهتری برخوردار بود. استفاده از محیط کشت MS جامد با 3 میلی­گرم در لیتر هورمون 2,4-D بهترین نتایج را برای تولید کالوس در­پی داشت. به منظور تولید شاخساره از کالوس­ها، ترکیب هورمونی 1 میلی­گرم در لیتر BAP به همراه 2 میلی­گرم در لیتر کینتین بهترین پاسخ­دهی را داشت. گیاهچه­های تولید شده، در محیط MS حاوی 5 میلی­گرم در لیتر  IBA به همراه 1 میلی­گرم در لیتر کینتین و همین­طور تیمار 3 میلی­گرم در لیتر  NAAبه همراه 3 گرم در لیتر زغال فعال، بهترین شرایط برای ریشه­دهی را داشتند. در تیمارهایی که از زغال فعال استفاده شده بود، گیاهچه­های حاصل از نظر صفات اندازه­گیری شده شامل: زمان ریشه زایی، طول ریشه و تعداد گیاهان به ریشه رفته نتایج بهتری را نسبت به عدم استفاده از آن نشان دادند.