برنامهریزی شهری جهت ارتقای سلامت بانوان در مشهد با بهرهگیری از ویتامین G
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
3 استادیار مدیریت شهری، گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/jurbangeo.2018.244489.802چکیده
پژوهش حاضر کمی، و پیمایشی مقطعی است که هدف آن ارتقای سلامت جسمانی و روانشناختی بانوان شهر مشهد با تأکید بر برنامهریزی شهری و بهرهگیری از ویتامین G است. همچنین به توصیف شرایط در مقطعی از زمان میپردازد. با مطالعة سابقة موضوع، ارتباط میان فضای سبز، فعالیت بدنی، سلامت جسمانی و روانشناختی مشخص شد. رسم مدل پژوهش نیز بر این مبنا صورت گرفت که هریک از این ابعاد متغیر پنهان هستند. برای برازش متغیرهای پنهان از مدل معادلات ساختاری در نرمافزار آموس استفاده شد و جمعآوری اطلاعات با استفاده از ابزار پرسشنامه صورت گرفت. حجم نمونه 400 نفر از بانوان مشهد هستند. نخستین عامل فوت بانوان این شهر در سال 1392، بیماریهای گردش خون بود؛ بنابراین، برای تعیین محلههای مناسب و پرکردن پرسشنامه، آدرس محل سکونت افراد فوتشده (1680 آدرس بهصورت کامل) در GIS نقطهگذاری شد. همچنین توزیع فضایی بهدستآمده با نقشة منطقهبندی درآمدی مشهد روی هم قرار گرفت و درنهایت 9 محله انتخاب شد. براساس شاخصهای RMSEA و کایاسکوئر، مدل طراحیشده بر دادههای حاصل از جامعة مورد مطالعه منطبق است. همچنین تأثیرگذاری فضای سبز بر فعالیت بدنی، فعالیت بدنی بر سلامت جسمانی و روانشناختی و سلامت روانشناختی بر سلامت جسمانی تأیید شده است که در ارتباط با ابعاد تشکیلدهندة فضای سبز ابعاد حفاظت و امکانات بیشترین اثرگذاری را دارند.