تعیین عوارض ورود به محدوده مرکزی شهر براساس هزینه های اجتماعی(مطالعه موردی شهر اصفهان)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه اصفهان
2 دانشگاه صنعتی اصفهان دانشکده حمل و نقل
3 استادیار دانشکدهی حملونقل، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22059/jte.2017.63662چکیده
سیاست قیمتگذاری محدوده بهعنوان یک سیاست مدیریت تقاضا، دارای تجربیات جهانی در زمینه درونی سازی هزینههای بیرونی تراکم ترافیک است. یکی از اصلیترین سئوالات در این سیاست، نحوهی تعیین سطح عوارض میباشد. در این پژوهش با استفاده از مفاهیم هزینههای اجتماعی و نقطه تعادل نمودارهای عرضه و تقاضا تلاش شده یک روش نوین برای تعیین سطح عوارض در این سیاست ارائه شود. در این نقطه تعادل، عوارض دریافتی از خودروهای شخصی که وارد محدوده میشوند با هزینهی نهایی خودروها در شهر برابر است. نمودار تقاضا با استفاده از اطلاعات بهدست آمده از مصاحبه تمایل به پرداخت رانندگان خودروی شخصی با رویکرد رجحان بیانشده ترسیمشده است. نمودار عرضه نیز از محاسبهی هزینههای اجتماعی ترافیک خودروها شامل آلودگی صوتی، آلودگی هوا، شلوغی شبکه، خدمات ترافیکی و تسهیلات با استفاده از نتایج تخصیص ماتریس سفر خودروها به شبکه حملونقل در حالات مختلف حاصل شده است. با محاسبهی نقطه برخورد منحنی تقاضا و منحنی عرضه (هزینهی نهایی)، سطح عوارض برای هر بار ورود به محدودهی مرکزی در شهر اصفهان در ساعت اوج تعیینشده است. در این سطح عوارض، بیش از 75 درصد از استفادهکنندگان از خودروی شخصی از استفاده از خودروی شخصی انصراف میدهند و با وسیلههای دیگر به مرکز شهر سفر میکنند. طبقهبندی JEL: R41
