مقایسه خودپنداره ی تحصیلی و اشتیاق به مدرسه در دانشآموزان مبتلا به ناتوانی یادگیری و عادی
نویسندگان
1 دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشگاه ارومیه
3 دانشگاه محقق اردبیلی
4 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22099/jsli.2014.2015چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسه خودپنداره تحصیلی و اشتیاق به مدرسه در دانشآموزان مبتلا به ناتوانیهای یادگیری و عادی انجام گرفت. روش این پژوهش، علّیـ مقایسهای بود. کلیه دانشآموزان مبتلا به ناتوانیهای یادگیری مراکز ناتوانی یادگیری اداره آموزش و پرورش و نیز کلیه دانشآموزان مدارس ابتدایی شهر ارومیه در سال تحصیلی 91- 1390 جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند. از بین این دانشآموزان تعداد 45 نفر به شیوه نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند، تعداد 45 نفر نیز به تصادف از بین جامعه دانشآموزان عادی جهت مقایسه انتخاب و در پژوهش حاضر شرکت کردند. شرکت کنندگان در تحقیق در محل آموزش خود به پرسشنامههای خودپنداره تحصیلی و اشتیاق به مدرسه به صورت انفرادی پاسخ دادند. دادههای جمعآوری شده نیز با استفاده از ابزارهای آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) تحلیل شد. نتایج نشان داد که میانگین نمرات گروه مبتلا به ناتوانیهای یادگیری در متغیرهای اعتماد دانشآموز، تلاش دانشآموز، نمره کلی خود پنداره تحصیلی، میزان دقت، جذابیت مدرسه، یادگیری خودتنظیمی و استفاده از راهبرد شناختی به طور معناداری پایینتر از گروه عادی است. نتایج این پژوهش مبنی بر همبودی پایین بودن خودپنداره تحصیلی و اشتیاق به مدرسه در دانشآموزان مبتلا به ناتوانی یادگیری به نقش مهم متغیرهای مدرسهای در عملکرد یادگیری این دانشآموزان اشاره دارد.