سیاست مالی اقتصاد ایران در یک مدل DSGE (با تأکید بر خانوارهای غیرریکاردین)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه تبریز
2 استاد اقتصاد، دانشگاه تبریز
3 دانشجوی دکتری، دانشگاه تبریز
doi
10.22059/jte.2017.63304چکیده
در این مقاله، به طراحی یک مدل تعادل عمومی پویای تصادفی (DSGE) در مقیاس متوسط برای اقتصاد ایران پرداخته شده است. طبق این مدل، مشخص میشود که ترکیب قاعدهی مالیاتی در میزان کارایی سیاست مالی نقش اساسی دارد. بهمنظور نشان دادن این ترکیب از چندین انحراف مالیاتی استفاده شده است که عبارتند از: نرخ مالیات بر درآمد نیروی کار، نرخ مالیات بر سرمایه و نرخ مالیات بر مصرف. مصرف با وارد شدن شوک مخارج دولتی، مصرف خانوارهای ریکاردین و خانوارهای غیرریکاردین کاهش مییابد. نتایح حاصل از شبیهسازی نشان میدهند که با ورود شوک مخارج دولتی، مصرف خانوارهای ریکاردین بعد از کاهش برای یک دورهی کوتاه، افزایش مییابد، تا اینکه مصرف ریکاردین در بالاتر از حالت پایدار قرار میگیرد. خانوارهای غیرریکاردین نیز با کاهش در میزان تولید و درآمد، مصرف خود را برای چندین دوره کاهش داده و زمانی که درآمد بالا میرود، شروع به افزایش مصرف خود میکنند. طبقهبندی JEL: C15, C53, D50, H30