ساخت و مشخصهیابی نوری نانولولههای TiO2 جهت استفاده در سلولهای خورشیدی رنگدانهای ژلی
نویسندگان
1 گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز مرکز تحقیقات لیزر و پلاسما، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز
2 بخش فیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
doi
10.47176/ijpr.21.1.71087چکیده
در این مقاله، آرایههای بسیار منظم نانولولۀ TiO2 با استفاده از آندیکردن پتانسیواستاتیک ورقۀ Ti به مدت 12 ساعت در ولتاژ V 60 سنتز و در سلولهای خورشیدی رنگدانهای پلیمری ژلی مورد استفاده قرار گرفته شد. برای بررسی ریختشناسی و خواص نوری نانولولهها از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، الگوی پراش پرتو X (XRD) و طیفسنجی رامان استفاده شده است. میانگین قطر و طول نانولولههای سنتز شده به ترتیب nm 100 و µm 30 بوده است. اندازهگیریهای XRD و رامان، فاز خالص آناتاز را نشان داده است. پلیمر پلی متیل متاکریلیت- متاکریلیک اسید (PMMA-MA) جهت تهیة الکترولیت پلیمری ژلی با الکترولیت مایع بر پایۀ حلال 3- متوکسی پروپیونیتریل ((MPN ترکیب شده است. الکترولیتهای تهیه شده حاوی مقادیر مختلف پلیمر PMMA-MA، به وسیلۀ طیفسنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) مشخصهیابی شده است. بازده تبدیل توان سلول خورشیدی رنگدانهای با الکترولیت پلیمری ژلی قابل مقایسه با بازده سلول متناظر بر پایه الکترولیت مایع بوده است.