تاثیر تغییرات تک نوکلئوتیدی در ژنهای کاپاکازئین، استئوپونتین وPPARGC1α روی صفات تولید شیر و کیفیت تولید پنیر نژاد براون سوئیس
نویسندگان
1
2
3
4
5
doi
10.22103/jab.2014.1327چکیده
شیر از دیرباز به عنوان غذای کامل و تامین کننده بخشی از نیازهای تغذیهای روزانه انسان مورد توجه بوده است. یکی از ترکیبات مهم شیر پروتئینها میباشند که در صنایع فرآوری شیر و تکنولوژی تولید محصولات شیری مانند پنیرسازی، فاکتور مهمی بشمار میآیند. عوامل متعددی از جمله ژنتیک میتوانند بر مقدار و ترکیبات شیر و نهایتا کمیت و کیفیت پنیر تاثیر گذارند. در این راستا، از طریق تکنیکهای ژنتیک مولکولی نواحی متعددی روی ژنوم گاو از جمله کروموزوم 6 شناسایی شده است. در این پژوهش تاثیر 3 ژن کاپاکازئین، اوستئوپونتین و PPARGC1α از کروموزوم فوق روی صفات تولیدی شیر و راندمان تولید پنیر بررسی شد. استخراج DNA به روش استخراج نمکی از نمونه خون 100 راس گاو براون سوئیس انجام شد. ژنوتیپها به روش PCR-RFLP و با استفاده از آنزیمهای HinfI، BsurI،NheI و BsrI تعیین شدند. ارزشهای اصلاحی با نرم افزار ِDFREML برآورد و چهار فاکتور راندمان، درصد چربی و پروتئین و ماده خشک پنیر اندازهگیری شدند. همچنین، ارتباط چندشکلیها با ارزش اصلاحی صفات و کیفیت محصول پنیر در سطح معنیداری 5% با رویه GLM بررسی گردید. فراوانیهای ژنی و ژنوتیپی محاسبه شد و نتایج نشان داد که بجز کاپاکازئین بقیه جایگاهها در حالت تعادل هاردی-واینبرگ قرار داشتند. در این تحقیق ژنوتیپ روی محصول پنیر اثر معنیدار نداشت اما تاثیر همزمان ژنوتیپ PPARGC1α -T19C و کاپاکازئین روی ارزشهای اصلاحی تولید شیر معنیدار بود. ارتباط معنیدار بین چندشکلیهای تک نوکلئوتیدی با صفات تولید شیر، راهکار مناسبی جهت بهبود ارزیابیهای گاو شیری است. استفاده از روشهای شناسایی تک نوکلئوتیدهای متراکم در پژوهشهای تکمیلی، توصیه میشود