نقش فراشناخت، هوش و خودکارآمدی در پیشرفت تحصیلی دانشآموزان سال اول متوسطه
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
2 استادیار روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jsli.2013.1578چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش فراشناخت، هوش و خودکارآمدی در پیشرفت تحصیلی دانشآموزان سال اول متوسطه بود. نمونهی پژوهش که به روش تصادفی خوشهای انتخاب گردید، شامل 298 دانشآموز (123 دختر و 175 پسر) سال اول دبیرستان شهرستان دنا از توابع استان کهگیلویه و بویراحمد بود. برای اندازهگیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامهی آگاهی فراشناختی شراو و دنیسون، خرده مقیاس خودکارآمدی پینتریچ و دیگروت، و آزمون هوشی پیشروندهی ریون استفاده شد. برای سنجش پیشرفت تحصیلی نیز از نمرات آزمون هماهنگ پایان ترم درس ریاضی و فارسی استفاده گردید. نتایج حاصل از محاسبهی پایایی و روایی ابزارها حاکی از پایایی و روایی قابل قبول آنها بود. یافتههای حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان نشان داد که هوش بیشترین سهم را در پیشبینی پیشرفت تحصیلی دارد (51/0β =) و بعد از آن به ترتیب خودکارآمدی (16/0β =) و فراشناخت (11/0β =) قرار میگیرد. همچنین، از بین مولفه های فراشناخت تنها دو مولفه دانش موقعیتی (19/0β =) و راهبرد مدیریت اطلاعات (23/0β =) سهم معناداری در پیشبینی پیشرفت تحصیلی دارند. در ادامهی مقاله یافتهها مورد بحث قرار گرفت و پیشنهادهایی در جهت افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان و نیز مولفههای فراشناختی دانش موقعیتی و مدیریت اطلاعات ارائه شد.