فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

براکی‌تراپی، نوعی درمان سرطان است که منبع پرتوزا در داخل بافت سرطانی بیمار و یا در نزدیکی آن کاشته می‌شود. هدف از این تحقیق، محاسبة عدم ‏قطعیت دز جذبی بافت پروستات در براکی‌تراپی، ناشی از تورم در پروستات، جابه‌جایی چشمه‌های کاشته شده و نیز بررسی اثر هر دو عامل، پس از کاشت ‏چشمه‌های پرتوزا در آن است. در این تحقیق از کد ‏MCNPX 2.6‎، پروتکل ‏TG-43U1‎‏ و فانتوم بدن ‏ORNL‏ برای شبیه‌سازی براکی‌تراپی پروستات ‏توسط چشمه‌های ید-125 استفاده‌‌شد. در مطالعة اول با تعداد 84 چشمه ید، مقدار دز جذبی پرتو در پروستاتی به حجم ‏cm3 ‎‏ 01/38 برای دو نوع چشمه ‏دانه‌ای خطی و نقطه‌ای به ‌ترتیب ‏Gy ‎‏ 59/110 و ‏Gy ‎‏ 57/110 به ‌دست آمد. با درنظرگرفتن تورم 50 % در پروستات پس از کاشت چشمه‌ها، دز جذبی ‏بیش از 17% کاهش یافت. در شبیه‌سازی دوم با تعداد 76 چشمه ید، تورم 12 % و جابه‌جایی چشمه‌ها پس از کاشت در سه جهت (به اندازة ‏mm ‎‏ 8/1 چپ ‏‏– راست،‏mm ‏ 1/2 جلو – عقب و‏mm ‎‏ 4/3 بالا – پایین) دز دریافتی بافت سرطانی حدود 21 %، کاهش یافت. این تحقیق نشان‌ داد، نتایج شبیه‌سازی ‏چشمه‌های دانه‌ای خطی و نقطه‌ای براکی‌تراپی بسیار به هم نزدیک است. لذا در مطالعات شبیه‌سازی می‌توان از چشمة نقطه‌ای به جای چشمة دانه‌ای خطی استفاده ‌کرد ‏که پیچیدگی محاسبات را کاهش می‌دهد، همچنین مطالعة حاضر‌ نشان ‌داد تأثیر تورم پروستات و جابه‌جایی چشمه‌های براکی‌تراپی در مقدار دز جذبی بافت ‏تحت درمان قابل توجه ‌است و بر روند درمان تأثیر‌ دارد.