پهنه‌‌بندی و پایش خطر سیل بهار 1398 خوزستان با استفاده از داده های لندست-8

نویسندگان

1 استاد گروه مهندسی علوم آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، مؤسسۀ آموزش عالی آبان هراز آمل

doi
10.22059/ije.2020.302703.1333
چکیده

‌پایش و پهنه‏بندی سیلاب کارکرد زیادی در کاهش خسارت‌های ناشی از آن دارد. هدف از مقالۀ حاضر، بررسی خطر سیل فروردین 1398 خوزستان با استفاده از داده‌های لندست-8 است. ابتدا پیش‏پردازش تصاویر در نرم‏افزار ENVI 5.3 انجام شد. سپس، برای پایش سیل فروردین 1398 از شاخص‏های MNDWI و NDWI استفاده شد. پس از آن، نقشۀ پهنۀ‏ خطر سیل در نرم‏افزار ArcGIS10.4 تهیه شد. نتایج نشان می‏دهد بخش‏های جنوب و جنوب غربی از وضعیت خیلی شدید و بخش‏های مرکزی و جنوب شرقی از وضعیت شدید خطر سیل برخوردارند که از مستعدترین نواحی سیل‏گیر در استان هستند. همچنین، پایش نقشه‏های سیل در استان خوزستان نشان می‏دهد که یک انطباق کامل بین نقشۀ پهنه‏بندی سیل و سیل اخیر وجود دارد. به‏طوری ‏که با بررسی نقشه‏ها مشخص شد که سیل اخیر بیشتر در بخش‏های غرب، جنوب و جنوب غربی اتفاق افتاده است. بررسی مکانی نواحی سیلابی نشان می‏‏دهد شهرهای هویزه، دشت آزادگان، اهواز، خرمشهر، بندر ماهشهر، آبادان و به‌خصوص شادگان بیشتر از دیگر شهرها دچار سیل شده‏اند. در این میان، شهر شادگان بر اساس شاخص‏های MNDWI و NDWI به‌ترتیب 191349 و 174813 هکتار از اراضی آن تحت تأثیر سیل بوده است که بیشترین میزان نسبت به دیگر شهرهای استان را نشان می‌دهد. به‏طور کلی، با توجه به نتایج، استفاده از داده‌های سنجش‏ازدور و شاخص‏های MNDWI و NDWI برای پایش سیل و همچنین، استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی به منظور پهنه‏بندی نواحی خطر سیلاب در مطالعات مرتبط پیشنهاد می‏شود.

کلیدواژه‌ها