تحلیل تاثیر سرریزهای بین استانی سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی در ایران
نویسندگان
1 استادیار، بخش اقتصاد، دانشگاه شیراز
2 استادیار بخش اقتصاد، دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jte.2017.59588چکیده
سرمایهی انسانی یکی از مهمترین عوامل تعیینکنندهی رشد اقتصادی میباشد. این عامل از طریق افزایش بهرهوری نیروی انسانی، افزایش توان ایجاد و ظرفیت جذب فناوریهای جدید، افزایش بهرهوری سرمایهی فیزیکی و کاهش جرم و جنایت، بهبود انتخابهای سیاسی و مهاجرت افراد تحصیل کرده به مناطق با سرمایهی انسانی قویتر، هم اثراتی بر منطقه مورد نظر و هم اثرات سرریز بر رشد مناطق همجوار دارد. هدف مقالهی حاضر، تحلیل اثرات مستقیم و سرریزهای فضایی سرمایهی انسانی بر رشد اقتصادی در استانهای ایران میباشد. برای دستیابی به این هدف، از مدل در بین فضایی در دادههای تابلویی که با بهکارگیری تکنیک حداکثر درستنمایی برآورد میشود، برای 28 استان ایران طی دورهی زمانی 90-1380 استفاده شده است. یافتهها نشان میدهد که سرمایهی انسانی تأثیر مستقیم مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی هر استان دارد. همچنین سرمایهی انسانی یک استان اثر سرریز مثبت بر رشد سایر استانهای داشته، به این معنی که با افزایش سرمایهی انسانی هر استان، به طور متوسط رشد اقتصادی سایر استانها افزایش یافته است.