فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مناطقی که تعادل تغذیه و تخلیه طبیعی آبخوان از بین می­رود، افت شدید سطح آب زیرزمینی سبب تغییرات کمّی وکیفی منابع آب می­گردد، بنابراین استفاده از طرح­های تغذیه مصنوعی به عنوان شیوه مطلوب مدیریتی ضروری به نظر می­رسد. در این میان استفاده از منطق فازی به منظور تعیین مناطق مساعد تغذیه مصنوعی آبخوان می­تواند نتایج مطلوبی را به همراه داشته باشد. در تحقیق حاضر با استفاده از ادغام الگوهای فازی در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) امکان اجرای طرح­های تغذیه مصنوعی در محدوده آبخوان دشت نهاوند واقع در آبخوان استان همدان مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از 7 لایه اطلاعاتی شامل ضخامت آبخوان، کیفیت آبخوان، کاربری اراضی، شیب عمومی حوزه آبریز، نفوذپذیری سطحی، تغذیه خالص و قابلیت انتقال استفاده شد. بررسی نقشه­های محاسبه شده نشان داد که در مجموع 5/94 درصد اراضی (معادل 27/12 کیلومتر مربع از مساحت آبخوان) که به صورت پراکنده گسترده شده­اند، دارای رتبه خوب و خیلی خوب از نظر اجرای عملیات تغذیه آبخوان می­باشند. در نهایت 17 نقطه در نواحی مذکور به عنوان نقاط عملی مورد استفاده در تغذیه آبخوان تعیین و پیشنهاد گردید.