ارزیابی چند مدل تجربی برآورد طول دوره خیسی سطح برگ

نویسندگان

1 دانشگاه تهران، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی

2 دانش آموخته هواشناسی کشاورزی دانشگاه تهران

doi
10.22092/jwra.2013.128846
چکیده

طول دوره خیسی برگ (Leaf Wetness Duration) یک پارامتر هواشناسی تأثیرگذار در بیلان آبی گیاه است. وجود آب بر روی سطوح گیاهی ناشی از عوامل مختلف مانند بارندگی، شبنم و غیره نتیجه برهم کنش­های موجود بین جو و تاج پوشش گیاه است و تداوم خیسی برگ بستگی به خصوصیات برگ و تاج پوشش گیاه دارد. این متغیر به وسیله حسگرهای الکترونیکی موجود قابل اندازه‌گیری است اما به این دلیل که اندازه­گیری آن دشوار است روش‌های مختلفی برای برآورد آن با استفاده از داده‌های هواشناسی توسعه پیدا کرده است. از میان مدل‌های مختلفی که برای برآورد LWD استفاده می‌شود مدل‌های تجربی با وجود محدودیت‌ها کاربرد گسترده ای دارند. هدف این مطالعه، مقایسه دو مدل تجربی بر مبنای کاربرد رطوبت نسبی در برآوردLWD  در ایستگاه کشاورزی پالیز خورشید استان فارس است.ساده‌ترین مدل تجربی تنها از رطوبت نسبی استفاده می‌کند زمانی که رطوبت نسبی از یک آستانه معین بیشتر شود خیسی رخ می‌دهد بر اساس مطالعات مختلف در شرایط مختلف و برای گیاهان مختلف آستانه 87% برای این منظور تعیین گردیده است. عموما مدل­های تجربی زمانی که آستانه­های رطوبتی برای منطقه یا ایستگاه مورد نظر اصلاح و بهینه شوند، عملکرد بهتری دارند بنابراین این آستانه برای سایت مورد نظر اصلاح گردید و به عنوان آستانه بهینه معرفی شد. در این تحقیق مدل آستانه رطوبتی بهینه نسبت به مدل آستانه رطوبتی توسعه یافته و مدل آستانه رطوبتی در حالتی­که آستانه بهینه سازی نشده بود برای هر دو فصل گرم وسرد در ایستگاه مورد نظر نتایج بهتری ارائه داد.