ارزیابی خطرپذیری رخداد سیل در حوضۀ تجن با استفاده از سیستم اطلاعات مکانی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکدۀ مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار دانشکدۀ مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/ije.2020.300640.1314چکیده
در پژوهش حاضر سعی شده است تا ارزیابی مناسبی از وضعیت سیلخیزی و خطرپذیری سیل برای حوضۀ تجن ارائه شود. به این منظور، با تهیۀ نقشههای پهنهبندی خطر سیل و تحلیل حساسیت سیلخیزی برای حوضه، مناطق مستعد شناسایی و میزان خطرپذیری برای حوضه سنجش شده است. به این منظور، از مدل تلفیقی مبتنی بر تحلیل سلسلهمراتبی و منطق فازی (F-AHP) به منظور اولویتبندی، شناسایی عوامل مؤثر بر رخداد سیل (شامل عوامل زمینشناسی، اقلیمی و انسانی و...) و همچنین، تعیین میزان تأثیر هر یک از شاخصهای ارزیابی سیل (شامل سرعت جریان، عمق جریان، متوسط بارش، تبخیر، شیب، الگوی زهکشی، دشت سیلابی، شبکۀ راهها و پوشش زمین) بهره گرفته شده است. این اطلاعات بعد از ارزیابی محاسباتی فازی در MATLAB به محیط GIS انتقال یافته و نقشههای شاخص فازیسازیشده/ غیرفازیسازیشده منطقه تهیه شده است. هدف از این کار، افزایش دقت و همچنین بهکارگیری تلفیقی مدل فازی است. این نقشهها برای شناسایی مناطق حساس سیل (نقشۀ خطرپذیری) و پهنهبندی مخاطره (در 5 گروه پرخطر تا کمخطر) به کار برده شده است. با توجه به نتایج حاصل از سنجش خطرپذیری در حوضۀ تجن مشخص شده است که مهمترین تمرکز مناطق حساس سیل در محدودۀ رودخانۀ اصلی نسبت به سایر بخشها و در محدودۀ دلتای رودخانه در مصب است. همچنین، با توجه به الگوی زهکشی منطقه بهخصوص در بخش شرقی حوضه، مشخص شده است که این مناطق نیز از حساسیت زیاد سیلخیزی برخوردار بوده که با توجه به ساختار زهکشیها میتوان بیان کرد که تأثیر رخداد به صورت فعالیتهای زمینشناسی است.