تحلیل عدم قطعیت تراز آب زیرزمینی در شرایط تغییر اقلیم (مطالعۀ موردی: محدودۀ مطالعاتی هشتگرد)

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت ساخت و آب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران

2 دانش‏ آموختۀ کارشناسی ارشد، گروه مدیریت ساخت و آب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران

3 استادیار پژوهشی مؤسسۀ تحقیقات آب، وزارت نیرو

doi
10.22059/ije.2020.302691.1332
چکیده

‌پژوهش حاضر به دلیل تأثیر پدیدۀ تغییر اقلیم بر منابع آب زیرزمینی، با استفاده از سناریوهای انتشار گزارش پنجم تغییر اقلیم تحت پنج مدل HadGem2Es، Micro5، MPI-Esm-MR، EC-ERATH و GFDL-CM3 شبیه‏سازی بارش و دما انجام گرفت. نتایج به‌دست‌آمده از سناریوهای اقلیمی در مدل جریان آب زیرزمینی MODFLOW اعمال شد و برای سه دورۀ زمانی آیندۀ نزدیک (2020-2040)، آیندۀ میانی (2040 -2060) و آیندۀ ‏دور (2060-2080‏) پیش‏بینی سطح آب زیرزمینی انجام گرفت. شبیه‏سازی‏ جریان آب زیرزمینی در آبخوان، بیانگر افت سالانۀ 73 سانتی‌متری سطح آب زیرزمینی است که با ادامۀ این وضعیت، آبخوان از حالت بحرانی به حالت فوق بحرانی برای بهره‎برداری تبدیل می‏شود. با ادامۀ این روند در سالیان بعد پدیدۀ نشست زمین دور از ذهن نباید باشد. نتایج ادامۀ شرایط موجود نشان می‏دهد این آبخوان در پایان سال آبی 1403ـ 1404 نسبت به مهر 1389 که ابتدای دورۀ شبیه‏سازی است، بیش از 22 متر افت خواهد داشت که بیش از نصف این افت مربوط به 8 سال انتهایی خواهد بود. بر این اساس، نتایج 5 مدل اقلیمی و سه سناریوی انتشار، پیش‏بینی وضعیت آبخوان انجام و با توجه به هیدروگراف به‌دست‌آمده، میزان عدم قطعیت نتایج مدل‌های اقلیمی در هیدروگراف آبخوان ارزیابی شد. نتایج نشان داد سناریوی انتشار RCP 8.5 دارای بیشترین میزان اختلاف بین حداقل و حداکثر تراز آب زیرزمینی است.