شناسایی زنجیره های تولید در مناطق نفت‌خیز ایران (با به‌کارگیری الگویALP)

نویسندگان

1 استاد گروه اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد.

2 دانشجوی دکترای علوم اقتصادی.پردیس بین الملل دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد

4 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/jte.2016.58941
چکیده

هدف از این پژوهش، شناسایی زنجیره‌های تولید در مناطق نفت‌خیز ایران است. برای این منظور، با استفاده از جدول داده - ستاندة سال 1390 مناطق نفت­خیز ایران، پیوندهای بین بخشی و زنجیره­های تولید شناسایی می­شوند. نتایج پژوهش نشان می­دهد که گرچه بخش نفت خام و گاز طبیعی، 50 درصد از ستاندة منطقه را به خود اختصاص داده است، ولی جزء بخش‌های پیشرو محسوب نمی‌شود. در مقابل، بخش ساخت انواع ماشین‌آلات به‌عنوان بخش پیشروی منطقه لحاظ می‌شود. بررسی زنجیره‌های تولید مناطق نفت‌خیز ایران نشان می‌دهد که بخش کک و مواد شیمیایی طولانی‌ترین زنجیره را در منطقه دارا می‌باشد، همچنین تأثیرات دو بخش برق و بانک و بیمه بر بخش نفت خام و گاز طبیعی، مستقیم است. افزون بر این، گرچه دو بخش تأمین آب و گاز در منطقه دارای مزیت نسبی هستند، ولی در زنجیرة تولید منطقه نقشی ندارند. طبقه بندی :D57 ,C67 ,R15 ,R12