پیش بینی و تحلیل پهنۀ سیل در شرایط تغییر اقلیم براساس سناریوهای مدل CanESM2
نویسندگان
1 استادیار گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی آبخیزداری- آب، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد گروه آبخیزداری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
4 استاد مرکز مدلسازی پیشرفته و سیستمهای اطلاعات جغرافیایی، دانشکدۀ مهندسی و فناوری اطلاعات، دانشگاه فناوری سیدنی، استرالیا، استاد دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع معدنی، دانشگاه سئول، کره
doi
10.22059/ije.2020.299030.1300چکیده
شمال ایران به دلیل اقلیم مرطوب و مقدار زیاد بارش حداکثر روزانه، یکی از مناطق مستعد وقوع سیل است. پژوهش حاضر با هدف پیشبینی پهنۀ سیل در شرایط تغییر اقلیم براساس سناریوهای پنجمین گزارش ارزیابی هیِئت بینالدول تغییر اقلیم در حوضۀ تالار (شهر زیراب) انجام شد. به منظور بررسی تأثیر تغییر اقلیم از شش ایستگاه سینوپتیک استفاده شد. از میان مدلهای گردش عمومی CanESM2 تحت سناریوهای RCP2.6، RCP4.5 و RCP8.5، برای ریزمقیاسسازی آماری حداکثر بارش روزانه به کار برده شد. برای شبیهسازی هیدرولوژیکی و هیدرولیکی سیلاب در دهههای اخیر و آینده از مدلهای HEC-HMS و HEC-RAS استفاده شد. نتایج نشان داد بارش حداکثر روزانه در حوضۀ تالار افزایش یافته، بهطوری که مقدار افزایش حداکثر بارش روزانه در اقلیم مرطوب (شمال) نسبت به اقلیم خشک (جنوب) بیشتر است. بهطور کلی، حداکثر و حداقل بارش روزانه بهترتیب 8 و 33 میلیمتر در حوضۀ تالار افزایش مییابد. نتایج شبیهسازی با توجه به هیدروگراف سیلاب بیانگر آن است که سیل در تمامی دورهها افزایش مییابد. سناریوی RCP 4.5 حداقل و حداکثر سیل را بهترتیب در دورههای 2020-2040 (374 مترمکعب بر ثانیه) و 2020-2100 (1209 مترمکعب بر ثانیه) تولید خواهد کرد. نقشۀ پهنهبندی سیلاب نشان داد پهنۀ سیلگیر دورۀ پایه در محدودۀ رودخانه است، ولی تغییر اقلیم سبب افزایش پهنۀ سیلاب در این منطقه میشود. همچنین، نتایج نشان داد حداقل 18/0 درصد و حداکثر 7/8 درصد از کل شهر زیراب تحت تأثیر سیلاب در شرایط تغییر اقلیم قرار خواهد گرفت.