بررسی تأثیر تغییر اقلیم بر رواناب و بیلان آب حوضۀ آبریز سد لتیان با استفاده از مدلSWAT
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد منابع آب، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران
doi
10.22059/ije.2019.282444.1125چکیده
تغییرات اقلیمی میتواند تهدید بزرگی برای تنوع زیستی و یکپارچگی اکوسیستمها باشد. از اینرو، ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ رﻓﺘﺎر ﻫﯿﺪروﻟﻮژﯾﮑﯽ ﺣﻮضهﻫﺎی آبخیز برای حفاظت و بازسازی اکوسیستمها ضروری است. حوضۀ آبخیز سد لتیان بهعنوان یکی از حوضههای کوهستانی کشور با وسعت تقریبی 710 کیلومترمربع در شمال شرق تهران و در غرب شهرستان دماوند واقع شده است. در پژوهش حاضر، برای ارزیابی رواناب و بیلان آبی بر اثر تغییرات اقلیمی، از مدل هیدرولوژیکی نیمهتوزیعی SWAT براساس دادههای جمعآوریشده طی سالهای 1988ـ 2014 استفاده شده است. با توجه به دقت زیاد مدلهای سری CMIP5، خروجیهای این مدلها تحت دو سناریوی RCP2.6 و RCP8.5 برای آیندۀ نزدیک با استفاده از مدل اقلیمی LARS-WG به مدل وارد شد. نتایج شبیهسازی اقلیمی برای دورۀ 2021-2050 میلادی نشان داد میانگین دما با در نظر گرفتن سناریوی خوشبینانۀ RCP2.6، بهطور متوسط C°75/0 و در سناریوی بدبینانۀ RCP8.5،C° 45/1 افزایش خواهد یافت. همچنین، نتایج کاهش 2 درصدی بارش در سناریوی RCP8.5 و 5 درصدی بارش در سناریوی RCP2.6 را نشان داد. نتایج رواناب نیز بیانگر بیشترین تغییرات رواناب طی دورۀ آینده، در ماه می با 4/2 مترمکعب بر ثانیه کاهش و در ماه آوریل با 49/1 مترمکعب بر ثانیه افزایش در سناریوی خوشبینانه است. بیشترین کاهش رواناب نیز در سناریوی بدبینانۀ RCP8.5 در ماههای می و ژوئن پیشبینی شده که میتواند آثار بسیار بدی روی مقادیر آب ذخیرهشده در مخزن سد تا شروع بارندگیهای مجدد داشته باشد. میزان تبخیر و تعرق واقعی متوسط سالانه در سناریوی خوشبینانه با 3 میلیمتر افزایش و در سناریوی بدبینانه با 8 میلیمتر افزایش، تأثیر منفی روی منابع آب قابل دسترس در حوضۀ آبریز خواهد گذاشت. نتایج تحقیق حاضر بر ضرورت اعمال سیاستهای مناسب بهمنظور سازگاری تغییرات اقلیمی مبتنی بر اکوسیستمها در مدیریت حوضۀ آبریز لتیان تأکید میکند.