تأثیر دور آبیاری و مقادیر کود نیتروژن بر عملکرد و کارایی و مصرف آب ذرت دانه ای در استان گیلان
نویسندگان
1 دانشیار گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان.
2 گروه مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جامع شوشتر
3 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس
doi
10.22092/jwra.2013.131428چکیده
به منظور ارزیابی کارآیی مصرف آب و عملکرد ذرت دانه ای سینگل کراس 704 تحت شرایط تیمارهای آبیاری و مقادیر کود نیتروژن در استان گیلان در سال 1389 آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در لاهیجان انجام گرفت. تیمارها شامل سه سطح آبیاری (دیم، دور آبیاری 6 روز و دور آبیاری 12 روز) به عنوان فاکتور اصلی و کود نیتروژن در پنج سطح شامل صفر (بدون مصرف کود نیتروژن)، 60، 120، 180 و 240 کیلوگرم نیتروژن در هکتار) به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و کارآیی مصرف آب تحت تاثیر تیمارهای آبیاری، کود نیتروژن و اثر متقابل این دو عامل در سطح احتمال 1 درصد معنی دار شدند. بیشترین کارآیی مصرف آب عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک به ترتیب به اثر متقابل کاربرد کودهای 240 و 180 کیلوگرم نیتروژن در هکتار در شرایط بدون آبیاری با مقادیر 2/92 و 6/82 کیلوگرم بر مترمکعب بود. آبیاری به همراه افزایش کاربرد کود نیتروژن منجر به افزایش عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک گردید اما بین تیمارهای آبیاری 6 و 12 روز و تیمارهای کودهای 180 و 240 کیلوگرم نیتروژن در هکتار در صفات ذکر شده تفاوت معنی داری مشاهده نشد. کمترین میزان عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک مربوط به اثر متقابل عدم استفاده از کود نیتروژن و آبیاری حاصل گردید. با افزایش مقدار آبیاری محتوای نسبی آب برگ افزایش و هدایت روزنه ای کاهش یافت و در تیمارهای بدون آبیاری و آبیاری بعد از 12 روز هدایت روزنه ای مقادیر پایین تری را نسبت به تیمار آبیاری بعد از 6 روز برخوردار بودند.