بررسی اثربخشی آموزش استفاده از توانمندیهای منش بر اشتیاق و بهزیستی شغلی
نویسندگان
1 دانشیار روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 کارشناسیارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 کارشناسیارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی، قم، ایران.
4 کارشناسیارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22108/ppls.2025.145877.2648چکیده
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر آموزش استفاده از توانمندیهای منش بر متغیرهای اشتیاق و بهزیستی شغلی بود. جامعۀ مورد مطالعۀ این پژوهش کارکنان یک شرکت نیمهصنعتی در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند که 40 نفر از کارکنان آن به صورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش پژوهش حاضر شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون و با گروه کنترل بود. مداخلۀ آموزشی شامل ۳ جلسۀ گروهی آموزشی به همراه ارائۀ راهنماییها و پاسخ به پرسشها و ابهامات کارکنان در طول ۲۱ روز برای تشویق به بهکارگیری عملی توانمندیهای منش اجرا شد. ابزارهای استفادهشده شامل پرسشنامههای ارزشهای فعال در عمل، اشتیاق شغلی و بهزیستی شغلی بودند. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره با اندازهگیریهای مکرر تجزیهوتحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد پس از کنترل نمرات پیشآزمون، تفاوتی معنادار بین گروه آزمایش و کنترل در ترکیب خطی متغیرهای وابسته مشاهده شد. همچنین، تحلیلهای تکمتغیره برای متغیرهای اشتیاق شغلی و بهزیستی شغلی افزایشی معنادار را نشان داد. همچنین، تحلیلهای مقایسههای زمانی (پسآزمون و دورۀ پیگیری) نشاندهندۀ پایداری معنادار اثرات مثبت مداخله بر اشتیاق شغلی و بهزیستی شغلی در طول زمان بود. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که آموزش استفاده از توانمندیهای منش میتواند به عنوان یک راهکار با بهکارگیری منابع درونی و با تأکید بر ویژگیهای مثبت شخصیت، به عنوان یک راهبرد کاربردی برای افزایش انگیزه و اشتیاق در محیطهای کاری و نیز از طریق افزایش آگاهی فردی، تقویت حس معنا و بهبود فضای کار، به بهبود معنادار بهزیستی شغلی کمک کند.