ارزیابی مؤلفههای مناسبسازی فضاهای عمومی شهری برای استفاده جانبازان و معلولان در شهر خرمآباد
نویسندگان
1 پژوهشگر دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات تهران
2 پژوهشگر جهاد دانشگاهی واحد لرستان و دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی
3 کارشناسارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور رشت
4 کارشناسارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jurbangeo.2016.59164چکیده
معلولیت، بهمثابة پدیدهای زیستی و اجتماعی، واقعیتی است که تمامی کشورها با آن مواجهاند. تأمین نیازهای دسترسی معلولان مستلزم بهکارگیری تمهیدات ویژهای است، چرا که تأمین دسترسی و فرصتهای برابر برای آحاد جامعه یکی از ارکان حقوق شهروندی است. هدف از این مقاله ارزیابی مؤلفههای مناسبسازی فضاهای عمومی شهری برای استفادة جانبازان و معلولان است. نوع تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است. در جمعآوری اطلاعات از مطالعات میدانی و کتابخانهای استفاده شده است. همچنین، برای تجزیهوتحلیل یافتهها از روش آمار استنباطی تحلیل مسیر و مدل سوات بهره گرفته شده است. بر اساس نتایج تحلیل مسیر، متغیرهای وضعیت پیادهرو با میزان 733/0 و پلهای ارتباطی با میزان 654/0 در مناسبسازی فضاهای عمومی شهری برای استفادة جانبازان و معلولان در شهر خرمآباد بیشترین تأثیر را دارد. همچنین، نتایج مدل سوات نشان میدهد که رعایت برخی اصول مناسبسازی در فضاهای شهری نظیر برخی تدوین ضوابط و استانداردهای مناسبسازی و ابلاغ به دستگاههای ذیربط و الزام شهرداریها به مناسبسازی فضاهای شهری برای معلولان مهمترین نقاط قوت محسوب میشود. جابهجایی مکرر و مستمر مسئولان در سطوح مختلف، فقدان پارکینگ در فضاهای پرتردد شهر و نظایر آن نیز مهمترین تهدید قلمداد میشود. برقراری تعامل سازنده بین شهرداری و بهزیستی، تصویب قانون مناسبسازی برای ارگانها و دستگاههای دولتی و خصوصی مهمترین نقاط فرصت و در نهایت مهمترین تهدیدها کمبود شدید امکانات و تجهیزات اطلاعرسانی، بیتوجهی مسئولان و ارگانهای ذیربط به جایگاه معلولان در فضاهای شهری و نظایر آن است.
