تعیین روش بهرهبرداری بهینه از مخزن با مدل غیر خطی برای کاهش تلفات آب مخزن
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد سازههای آبی، گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
2 استاد گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
3 استادیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2020.295631.1266چکیده
هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی تلفات تبخیر و تراوش در روشهای مختلف بهرهبرداری از مخازن سدهاست. در تحقیق حاضر برای ارزیابی شاخصهای تلفات آب و کمبود و شاخصهای کارایی مخزن طی سالهای 1390-1397، ابتدا روش بهرهبرداری گرادیان کاهشی تعمیمیافته تدوین شد. سپس، این شاخصها به ازای روشهای گرادیان کاهشی تعمیمیافته، بهرهبرداری فعلی و منحنی فرمان پیشنهادی برآورد شده و با هم مقایسه شدند. برای برآورد دقیق تراوش، از واسنجی مدلسازی عددی Seep/w با استفاده از پیزومترهای موجود استفاده شد. نتایج بهدستآمده نشان داد روش بهرهبرداری گرادیان کاهشی تعمیمیافته (GRG) نسبت به روش بهرهبرداری استاندارد از نظر شاخصهای تراوش، تبخیر و کمبود سالانه بهترتیب به میزان 86/67، 24/54 و 68/67 درصد بهبود یافته است. از نظر شاخصهای اعتمادپذیری، برگشتپذیری، آسیبپذیری و انعطافپذیری بهترتیب به میزان 95/368، 26/110، 68/67 و 40/4750 درصد بهبود یافته است. همچنین، این روش نسبت به روش بهرهبرداری فعلی از نظر شاخصهای تبخیر و کمبود سالانه بهترتیب به میزان 88/15 و 86/41 درصد بهبود یافت. از نظر شاخصهای اعتمادپذیری، برگشتپذیری، آسیبپذیری و انعطافپذیری بهترتیب به میزان 54/25، 34/30، 86/41 و 15/125 درصد بهبود یافته و شاخص تراوش این روش نسبت به روش بهرهبرداری فعلی 65/18 درصد افزایش داشته است. بنابراین، روش بهرهبرداری بهینۀ گرادیان کاهشی تعمیمیافته نسبت به دو روش بهرهبرداری منحنی فرمان و فعلی به صورت مطلوبی در بهبود شاخصهای کمبود، تلفات تبخیر و انعطافپذیری مخزن سد مؤثر بوده و پیشنهاد میشود برای کاهش تلفات تبخیر و کمبود تأمین و بهبود کارایی مخزن، از این روش در سایر مخازن استفاده شود.