اثربخشی معنوی درمان استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر افکار منفی خودآیند و تحریک پذیری در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی
نویسندگان
1 .
2 .
3 .
4 .
5 .
6 .
7 .
doi
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین «اثربخشی درمان استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر افکار منفی خودآیند و تحریک پذیری در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی» بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری 3 ماهه بوده است.مواد و روشها: جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مراجعین مبتلا به اضطراب اجتماعی و حدود 300 نفر بودند که در شش ماه اول سال 1400 به مراکز مشاورهای مسیح، بهروان و پناه واقع در شهرستانهای اهواز و ایذه مراجعه کرده و برای درمان گروهی ارجاع داده شدند. از این میان نمونه مورد بررسی بر اساس پژوهشهای قبلی به شیوه نمونهگیری در دسترس40 فرد مبتلا به اضطراب اجتماعی انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه گواه و آزمایش ( 20 نفر در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه گواه) گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افکار خودآیند منفی هولون و کندال(1980) و پرسشنامه تحریکپذیری کریک، هیتان، مارکووا و برییوس(۲۰۰۶) میباشد. جهت تحلیل دادهها از روش تحلیل کواریانس چند متغیری (MANCOVA) استفاده شد.یافتهها: بر اساس مقایسه پیشآزمون و پسآزمون دوگروه یافتهها نشان داد که درمان استرس مبتنی بر ذهن آگاهی تاثیر معناداری بر افکار منفی خودآیند و تحریک پذیری در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی با P≤0/05 دارد و این تاثیر در مرحله پیگیری پایدار بود.نتیجهگیری: نتیجه میگیریم که عامل درمان باعث ایجاد این تفاوت شده و به عبارتی درمان استرس مبتنی بر ذهن آگاهی باعث بهبود افکار منفی خودآیند و تحریک پذیری شده است.