واکاوی موانع گردشگری روستایی برای رسیدن به توسعۀ پایدار اقتصادی سکونتگاههای روستایی با رویکرد کارآفرینانه (مورد مطالعه: شهرستان کیار- استان چهارمحال و بختیاری)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشگاه شهید بهشتی تهران
2 استادیار گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشگاه شهید بهشتی تهران
3 دانشجوی دکتری برنامهریزی توسعة کارآفرینی روستایی، دانشگاه شهید بهشتی تهران
4 دانشیار گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
10.22059/jisr.2019.279046.847چکیده
این پژوهش به بررسی و احصای مسائل و موانع گردشگری روستایی و بررسی جایگاه آن در توسعة پایدار اقتصادی سکونتگاههای روستایی شهرستان کیار با تأکید بر کارآفرینی پرداخته است. روش پژوهش، اسنادی و پیمایشی است. جامعة آماری این پژوهش، افراد ساکن در سکونتگاههای روستایی شهرستان کیار، مسئولان و کارشناسان در استان چهارمحال و بختیاری بودند. از افراد ساکن در روستاهای شهرستان کیار، 380 نفر، از بین کارشناسان با توجه به نوع ارتباط آنان با روستاهای منطقة کیار و تخصص و شناخت آنان نسبت به این روستاها، 120 نفر و از بین مسئولان تصمیمگیر و تصمیمساز و صاحبنظر، 83 نفر برای حجم نمونه درنظر گرفته شد. همچنین، 24 مؤلفهای که بر گردشگری سکونتگاههای روستایی با نگاه کارآفرینی تأثیر دارد، از نظر وجود مسئله، شدت و میزان اعتقاد به شدت موردارزیابی و پس از آن، با استفاده از روش بار عاملی، نظرهای هر گروه محاسبه و شدت تلفیقی به روش تحلیل عاملی محاسبه شد. براساس نتایج این پژوهش، ضعف دسترسی به امکانات زیرساختی و خدمات اجتماعی برای توسعة گردشگری، قوانین دستوپا گیر در راهاندازی کسبوکارهای گردشگرمحور، ضعف فرهنگی، ضعف مشارکت مردم در فعالیتهای اقتصادی، ضعف در تأمین منابع مالی مشاغل گردشگرمحور، بیاعتمادی مردم به مسئولان و مدیران برای اقدام به فعالیتهای کارآفرینانة گردشگری، بیاطلاعی از مشاغل حوزة گردشگری، نبود نهادهای مشاورهای، خطرپذیری کم مردم برای ورود به فعالیتهای گردشگری و قوانین محیطزیستی سختگیرانه، بهترتیب اولویتهای اول تا دهم موانع تحقق گردشگری روستایی در شهرستان کیارند.