مقایسۀ اثربخشی آموزش شفقت به خود و ذهنآگاهی در کنترل عواطف نوجوانان بدسرپرست
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
doi
10.22108/ppls.2025.140977.2517چکیده
مقاله حاضر با هدف مقایسۀ اثربخشی آموزش شفقت به خود و ذهنآگاهی در کنترل عواطف نوجوانان بدسرپرست مرکز شبهخانواده بهزیستی شهر تهران انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه گواه و پیگیری است. برای تعیین نمونه 60 نفر بهصورت داوطلبانه و هدفمند انتخاب و در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گواه) گمارده شدند. گروه آزمایش اول آموزش شفقت به خود و گروه آزمایش دوم آموزش ذهنآگاهی را ازطریق پروتکلهای آموزشی شفقت به خود و ذهنآگاهی در هشت جلسه دریافت کردند و گروه گواه هیچگونه مداخله آموزشی دریافت نکرد. آزمودنیها، قبل و بعد از اجرای مداخله و 45 روز بعد در مرحله پیگیری به مقیاس کنترل عواطف پاسخ دادند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرّر تجزیهوتحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش شفقت به خود و همچنین، آموزش ذهنآگاهی به یک میزان در افزایش کنترل عواطف نوجوانان اثربخش بوده و بعد از 45 روز همچنان پایدار بوده است که این پایداری در ذهنآگاهی ماندگاری بیشتری داشته است. با توجه به اثربخشی مشابه آموزش شفقت به خود و ذهنآگاهی در افزایش کنترل عواطف نوجوانان، پیشنهاد میشود در مراکز حمایتی نظیر شبهخانواده بهزیستی از این روشهای روانشناسی موج سوم برای بهبود وضعیت عاطفی نوجوانان بهره گرفته شود.