رد ‏پای آب‏ آبی در برق تولیدی از نیروگاه‌های برق‌آبی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشکدۀ مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 استاد دانشکدۀ مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

3 دانشیار دانشکدۀ محیط زیست، پردیس دانشکده‏های فنی، دانشگاه تهران

4 دانشیار دانشکدۀ مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
10.22059/ije.2019.281737.1112
چکیده

نیروگاه‏های برق‏آبی یکی از منابع اصلی تولید برق در جهان هستند و ‌معمولاً ‌کنار سد‏ها ساخته می‏‏شوند‌، جایی که آب رود‏خانه در مخازن جمع‏‏آوری می‏‏شود. مقدار زیادی از آب، از سطح این مخازن تبخیر شده و از دسترس خارج می‏شود که این موضوعی اساسی در هیدرولوژی و منابع آب است و از دسترس خارج شدن منابع آب را در پی دارد و تأثیر درخور توجهی روی کمبود آب می‌گذارد. به این منظور، برای محاسبۀ آب مصرف‏شده در فرایند تولید برق توسط این نیروگاه‏ها، در مطالعۀ حاضر از مفهوم رد ‏پای آب استفاده شد. به منظور محاسبۀ رد‏ پای آب در برق تولیدی از نیروگاه‏های برق‏آبی کشور، از داده‏های حجم تبخیر سالانه (مترمکعب) و برق تولیدی سالانه (تراژول) از 17 نیروگاه برق‏آبی در ایران برای دورۀ آماری 1383 تا 1395 ‌استفاده شد. نتایج نشان داد به طور متوسط بیشترین رد پای آب در برق تولیدی مربوط به نیروگاه درود‏زن و برابر (m3/TJe) 287649 و کمترین مقدار آن، مربوط به نیروگاه مسجد سلیمان و برابر (m3/TJe) 405 بوده است. همچنین، متوسط سالانۀ رد پای آب در برق تولیدی از نیروگاه‏های برق‏آبی ایران برابر (m3/TJe) 82/3694 برآورد شد.