رد پای آب آبی در برق تولیدی از نیروگاههای برقآبی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشکدۀ مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد دانشکدۀ مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشیار دانشکدۀ محیط زیست، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
4 دانشیار دانشکدۀ مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22059/ije.2019.281737.1112چکیده
نیروگاههای برقآبی یکی از منابع اصلی تولید برق در جهان هستند و معمولاً کنار سدها ساخته میشوند، جایی که آب رودخانه در مخازن جمعآوری میشود. مقدار زیادی از آب، از سطح این مخازن تبخیر شده و از دسترس خارج میشود که این موضوعی اساسی در هیدرولوژی و منابع آب است و از دسترس خارج شدن منابع آب را در پی دارد و تأثیر درخور توجهی روی کمبود آب میگذارد. به این منظور، برای محاسبۀ آب مصرفشده در فرایند تولید برق توسط این نیروگاهها، در مطالعۀ حاضر از مفهوم رد پای آب استفاده شد. به منظور محاسبۀ رد پای آب در برق تولیدی از نیروگاههای برقآبی کشور، از دادههای حجم تبخیر سالانه (مترمکعب) و برق تولیدی سالانه (تراژول) از 17 نیروگاه برقآبی در ایران برای دورۀ آماری 1383 تا 1395 استفاده شد. نتایج نشان داد به طور متوسط بیشترین رد پای آب در برق تولیدی مربوط به نیروگاه درودزن و برابر (m3/TJe) 287649 و کمترین مقدار آن، مربوط به نیروگاه مسجد سلیمان و برابر (m3/TJe) 405 بوده است. همچنین، متوسط سالانۀ رد پای آب در برق تولیدی از نیروگاههای برقآبی ایران برابر (m3/TJe) 82/3694 برآورد شد.