کاهش سیلاب در حوضه های شهری با استفاده از LID- BMPS در مدل SWMM و انتخاب گزینۀ برتر با روش AHP- TOPSIS (مطالعۀ موردی: منطقۀ شهرک گلستان سمنان)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکدۀ عمران دانشگاه سمنان
2 استادیار گروه مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکدۀ عمران دانشگاه سمنان
3 دانشیار گروه مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکدۀ عمران دانشگاه سمنان
4 استادیار مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان
doi
10.22059/ije.2019.284215.1148چکیده
با گذشت زمان و پیشرفت تمدن، دسترسی به منابع آب باکیفیت و کافی به منظور تأمین نیازهای جوامع انسانی بسیار مهم است. با افزایش سطوح نفوذناپذیر در مناطق شهری و مخاطرات سیلاب ناشی از آن، دیدگاه نوین روشهای مدیریتLID- BMPS، برای بهکارگیری رواناب سطحی، کاهش دبی پیک و جلوگیری از سیلاب در حوضههای شهری روی مناطق توسعهیافته یا در حال توسعه مورد توجه قرار گرفته است. در پژوهش حاضر، تأثیر اصلاح ابعاد کانال، طراحی مخزن برای کنترل سیلاب و تأمین آب مورد نیاز فضای سبز منطقه و استفاده از تأسیسات LID شامل اجرای 100 درصد روسازی نفوذپذیر برای سطح پیادهروها و بشکههای باران در دو حالت (استفاده از 100 درصد سطح پشتبام و استفاده از 50 درصد سطح پشتبام) روی کاهش دبی اوج و حجم سیلاب 12 زیرحوضه در محدودۀ مطالعاتی شهرک گلستان واقع در شهر سمنان با مدل SWMM ارزیابی شد. در نهایت، با استفاده از روش AHP- TOPSIS،بشکههای باران (استفاده از 50 درصد سطح پشتبام)، با حدود 81 درصد کاهش دبی پیک سیلاب برای دورۀ بازگشت طراحی 5 سال و 78 درصد کاهش دبی پیک سیلاب برای دورۀ بازگشت طراحی 10 سال، رتبۀ نخست و اصلاح ابعاد کانال، آخرین رتبه را به خود اختصاص دادهاند.