بررسی سیل استان خوزستان طی سال آبی 1397-1398 و ارائۀ راهکارهای کنترل و مدیریت آن در آینده
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه سازههای آبی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 استاد گروه سازه های آبی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
3 استاد گروه سازه های آبی، دانشگاه شهید چمران، اهواز
doi
10.22059/ije.2020.285854.1166چکیده
با توجه به وقوع سیلاب ویرانگر استان خوزستان در سال جاری، بررسی و ریشهیابی جوانب مختلف آن اهمیت زیادی دارد. این سیل در پی بارندگی شدید، گسترده و همزمان در حوضهها به وجود آمد و طبق گزارشها، حداقل از ده روز قبل از وقوع، قابل پیشبینی بود. سیل یادشده موجب آبگرفتگی وسیع شهرها، روستاها، راهها، راهآهن و اراضی کشاورزی و خسارت زیادی به تمامی بخشها شامل نفت و انرژی، حملونقل و بازرگانی و صنعت و کشاورزی شد. پس از بررسی جوانب مختلف سیل استان خوزستان در سال جاری، مشخص شد که مشکل اصلی در تشدید آن، عدم اعتماد و اطمینان دستاندرکاران مدیریت سیل به پیشبینیها و نتایج شبیهسازیهای مربوط به آن در اجرای بهموقع اقدامات کنترل سیل و نیز استفاده از کلیۀ قابلیتها و ظرفیتهای مخازن سدها برای کنترل و تعدیل سیل بود. بنابراین، تشکیل یک سامانۀ جامع فراقوهای نظامنامۀ مدیریت و کنترل سیل، توجه لازم به اقدامات آبخیزداری و آبخوانداری، توجه به اصول مهندسی رودخانهزیستی، وضع قوانینی جدی برای رعایت حد و حریم بستر و در صورت لزوم، بازنگری در قانون مربوطه به منظور افزایش حدود، بازنگری و طراحی اصولی سازههای تقاطعی، بازسازی و احیای هر چه بیشتر مسیلها و تالابهای طبیعی و رفع تعدی و تجاوزها به آنها، کسب اطلاعات کافی و شناسایی جامع منطقه، افزایش ظرفیت ذخیرۀ سدها و جلوگیری از کاهش ظرفیت ذخیرۀ مخازن، مدیریت و کنترل دقیقتر حوضههای دارای تعدد سد، تعبیه سامانههای هشدار سیل در نواحی سیلخیز و انجام اقدامات سازهای اصولی از ضروریترین اقدامات برای پیشگیری، بهبود مدیریت و کنترل این بلای طبیعی است.