بررسی میزان فنول کل در گیاه چای کوهی(Stachys lavandulifolia Vahi)از طریق کشت کالوس و امکان افزایش آن با استفاده از محرک ها
نویسندگان
1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
2 دانشیار گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
3 استادیار گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
doi
10.22103/jab.2012.483چکیده
گزارشات متعدد نشان داده است که گیاهان در شرایط درون شیشه ای قادر به تولید متابولیتهای ثانویه ارزشمند از نظر داروئی مانند ترکیبات فنولی هستند. پلی فنولها و یا ترکیبات فنولی دارای فعالیت آنتی اکسیدانی هستند. در طی سالهای اخیر مطالعات داروشناسی نشان داده است که عصاره و ترکیبات حاصل از گیاهان متعلق به جنس Stachys خواص ضد باکتری، ضداکسیدان، ضد نفریت، ضد هپاتیت، ضد فشار خون پائین داشته و دارای اثرات آرام بخش هستند. Stachys lavandulifulia Vahi. با نام محلی چای کوهی، در مناطق مختلف ایران پراکندگی دارد. در این مطالعه، اثر غلظتهای مختلف -D 4،2 بر میزان القاء کالوس در ریز نمونههای برگ و همچنین اثر دو محرک متیل جاسمونات و اسید سالیسیلیک در زمانهای مختلف (2، 10 و 20 روز پس از کشت) بر میزان تولید فنول در کالوسها مورد بررسی قرار گرفتند. بهترین غلظت جهت القاء و رشد کالوس در 1 و2 میلی گرم در لیتر-D4،2 مشاهده شد. نتایج حاصل از بکارگیری محرکها نشان داد که تفاوت معنی داری در میزان فنول کل تولیدی بین تیمار محرک و شاهد وجود دارد. اثر زمان بر تولید فنول کل در این آزمایش معنی دار بود، در حالیکه تفاوت معنی داری بین اثرات متقابل آنها با هم مشاهده نگردید. بیشترین میزان فنول در تیمار دارای 10 میکرومولار متیل جاسمونات و بعد از گذشت 10 روز از کشت حاصل گردید.