انتخاب قاعدۀ بهینۀ سیاست پولی در ایران: کدام نوع هدف‎گذاری تورم؟!

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه سمنان

2 دانشیار دانشکدة اقتصاد دانشگاه سمنان

3 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه سمنان

doi
10.22059/jte.2015.55087
چکیده

هدف این پژوهش بحث و بررسی هدف‎گذاری تورم در چارچوب قاعدة بهینة سیاست پولی است. این مطالعه مدل بهینة اقتصادی را برای اقتصاد ایران طراحی می‎کند و حالات مختلف هدف‎گذاری تورم داخلی (WPI) و تورم شاخص قیمت مصرف‎کننده (CPI) را در دو حالت‌ـ هدف‎گذاری انعطاف‎پذیر و چسبنده‌ـ مقایسه می‎کند. در راستای این امر، قاعدة بهینة سیاست پولی با استفاده از سه قید منحنی فیلیپس نئوکینزی، رابطة تقاضای کل، و رابطة تورم شاخص قیمت مصرف‎کننده‌ـ که با روش گشتاورهای تعمیم‎یافته (GMM) برآورد شده‎اندـ طراحی گردید. با توجه به تحلیل، به‌نظر می‎رسد، به طور کلی، استفاده از هدف‎گذاری‎های تورم در حالت چسبندهْ اولویت اول گزینه‎ها در تصمیم‎گیری سیاست‎گذاران پولی برای ایران است. اما، این مطالعه فقط یک سناریو را در تصمیم‎گیری پیشنهاد می‌کند و آن استفاده از هدف‎گذاری تورم قیمت مصرف‎کننده در حالت چسبنده است، زیرا کمترین زیان ممکن را به بانک مرکزی تحمیل می‎کند.