بررسی اثربخشی آموزشهای زیستمحیطی بر دانشآموزان متوسطۀ اول دختر برای حفاظت از تالابها (مطالعۀ موردی: تالاب شور، شیرین و میناب)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش محیط زیست دانشکدۀ محیط زیست پردیس فنی دانشگاه تهران
2 استاد، دانشکدۀ محیط زیست پردیس فنی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2019.278390.1077چکیده
اکوسیستمهای تالابی طیف وسیعی از خدمات اکوسیستمی را برای انسانها در پی دارند که در دهههای اخیر به دلیل استفادۀ بیرویۀ بشر از آنها، دچار اختلالات شدیدی شدهاند و به علت افزایش جمعیت این روند رو به افزایش است. تالاب شور، شیرین و میناب از تالابهای ساحلی استان هرمزگان است که حیات روستاهای حاشیۀ آن وابسته به تالاب است. این تالاب در سالهای اخیر توسط عوامل طبیعی و انسانی دچار آسیبهایی شده است که با توجه اهمیت اکولوژیکی، اقتصادی– اجتماعی و فرهنگیای که دارد، لزوم حفاظت از آن بیش از پیش احساس میشود. آموزش محیط زیست بنیادیترین شیوه در حفاظت از محیط زیست و سرآغاز بلوغ فکری بشر است که توسط آن، افراد جامعه خود را مسئول حفظ محیط زیست میدانند. به دلیل آموزشپذیر بودن نوجوانان، گروه هدف پژوهش حاضر دانشآموزان دختر متوسطۀ اول روستای تیاب بودهاند تا اثربخشی آموزشهای زیستمحیطی در مورد سه مؤلفۀ دانش عمومی، زمینههای تخریب و تهدید و چگونگی مشارکت جامعۀ محلی برای حفاظت از تالاب شور، شیرین و میناب روی آنان بررسی شود. روش تحقیق توصیفی و از نوع پیمایشی-مقطعی بوده و گردآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه صورت گرفته است. روایی پرسشنامه مورد تأیید اساتید دانشکدۀ محیط زیست بوده و ضریب آلفای کرونباخ توسط نرمافزار SPSS22 معادل 8/0 به دست آمده است که خوب بودن پایایی را نشان میدهد. از مقایسۀ نتایج پیشآزمون و پسآزمون دانشآموزان مشخص شد که آموزشهای زیستمحیطی تأثیر مثبت دارد و در نمرۀ پسآزمون آنها در هر سه مؤلفۀ پرسشنامه، پیشرفت درخور توجهی دیده میشود.