تحلیل تفاوت میزان آمادگی ذهنی- نگرشی خانوارهای شهر شیراز در برابر زلزله
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور
2 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور
doi
10.22059/jurbangeo.2015.55351چکیده
ایجاد آمادگی در جامعه برای مقابله با بحران روشی است کارآمد و کمهزینه که میتواند به کاهش خسارات ناشی از آن کمک کند. شهر شیراز در محدودۀ گسلهای زاگرس قرار دارد و دارای استعداد لرزهخیزی بالا و پیوسته است. بنابراین، بررسی وضعیت آمادگی و ارتقای آن در بین خانوارها و محلات مختلف اهمیت زیادی دارد.. مسئلۀ اصلی این پژوهش تحلیل وضعیت میزان آمادگی ذهنی- نگرشی خانوارهای شهر شیراز است. در این راستا، مطابق مبانی نظری و پیشینۀ تحقیق دو فرضیه ارائه شد. در این پژوهش از روش تحقیق کمی از نوع رابطهای و رویکرد پیمایشی استفاده شد. مفهوم میزان آمادگی ذهنی- نگرشی نیز از طریق 3 شاخص و 18 معرف، از طریق روشهای SAW و AHP تعریف عملیاتی شد. دادههای مورد نیاز از طریق پرسشنامۀ خانوار جمعآوری شد. حجم نمونه از طریق روش کوکران و معادل 322 خانوار تعیین شد و با روشهای نمونهگیری خوشهای و سیستماتیک انتخاب شد. نتایج نشان داد میزان آمادگی ذهنی- نگرشی خانوارهای محلات مختلف در سطح پایینی قرار دارد و تفاوت معناداری بین آنها وجود ندارد. نتایج همچنین نشان داد که میزان آمادگی ذهنی- نگرشی با متغیرهای سن، سطح تحصیلات، شغل، درآمد و پایگاه اقتصادی- اجتماعی رابطۀ معناداری دارد. نتیجه اینکه هر چند میزان آمادگی ذهنی- نگرشی دارای ساختی اجتماعی است، هنوز فرهنگ زندگی با ریسک حتی در اقشار متوسط و بالا نیز شکل نگرفته است، که بیانگر وضعیتی ناگوار است.