نقش خوشبینی شغلی و بدبینی شغلی بر ادراک استخدامپذیری دانشجویان با میانجیگری عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی کاریابی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22108/ppls.2023.134500.2340چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش خوشبینی شغلی و بدبینی شغلی بر ادراک استخدامپذیری دانشجویان با میانجیگری عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی کاریابی بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه پژوهش شامل 366 نفر از دانشجویان شاغل به تحصیل در سال تحصیلی 1400-1399 دانشگاه شهرکرد بودند که به روش نمونهگیری طبقهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای استخدامپذیری، خودکارآمدی کاریابی، خوشبینی نسبت به مسیر پیشرفت شغلی و بدبینی شغلی پاسخ دادند. درضمن، نمره معدل برای اندازهگیری عملکرد تحصیلی در نظر گرفته شد. برای تحلیل دادهها از روشهای همبستگی پیرسون و تحلیل مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج، رابطه مثبت و معنادار بین خوشبینی شغلی، ادراک استخدامپذیری، عملکرد تحصیلی و خودکارامدی کاریابی و رابطه منفی و معناداری با بدبینی شغلی را نشان دادند. همچنین، اثر غیرمستقیم خوشبینی شغلی با ادراک استخدامپذیری ازطریق میانجیگری عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی کاریابی تأیید شد؛ اما اثر غیرمستقیم بدبینی شغلی با ادراک استخدامپذیری ازطریق میانجیگری عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی کاریابی تأیید نشد. بهطور کلی، خوشبینی شغلی دانشجویان منجر به افزایش ادراک استخدامپذیری آنها و بدبینی شغلی دانشجویان منجر به کاهش ادراک استخدامپذیری آنها میشود؛ همچنین، خوشبینی شغلی میتواند با افزایش عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی کاریابی به افزایش ادراک استخدامپذیری دانشجویان منجر شود.
