بررسی و مقایسه چند شکلی (¬T487C) اگزون 17 ژن در DGAT1و ارتباط آن با وزن لاشه و بازده لاشه درگوسفندان نژاد لری بختیاری و زل
نویسندگان
1 استادپردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دام، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 استادیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
doi
10.22103/jab.2012.462چکیده
دی آسیل گلیسرول آسیل ترانسفراز (DGAT1) از جمله ژنهای کاندیدا برای بهبود خصوصیات لاشه در دامهای پرواری میباشد. فرآورده این ژن کد کننده، یک آنزیم میکروزومی است که مرحله نهائی سنتز تری گلیسریدها، یعنی تبدیل دی آسیل گلیسرول به تری آسیل گلیسرول را تسریع مینماید. هدف از این تحقیق، مطالعه ناحیه (T487C) در اگزون 17 ژن فوق و بررسی چند شکلی آن با صفات لاشه در دو نژاد لری بختیاری و زل بود. برای این منظور طی 35 دوره به طور تصادفی از دامهای کشتاری رکوردگیری انجام شد. استخراج DNA به روش بهینه یافته استخراج نمکی از تعداد 152 نمونه گوسفند لری بختیاری و 157 نمونه گوسفند زل بدست آمد، واکنش زنجیرهای پلیمراز برای تکثیر 309 جفت بازی از اگزون 17 ژن DGAT1 با استفاده از یک جفت آغازگر اختصاصی انجام گرفت. ژنوتیپها به روش PCR-RFLPو به طور مستقیم از روی ژل آگارز بدست آمد. در گوسفندان لری بختیاری دو آلل T و C به ترتیب با فراوانی 746/0 و 254/0 مشاهده گردید. در جمعیت گوسفندان زل نیز دو T و C به ترتیب با فراوانی 81/0 و 19/0 مشاهده شد. نتایج آنالیز آماری نشان داد چند شکلی در ناحیهای از اگزون 17 این ژن ارتباط معنی داری با صفات وزن و بازده لاشه دارد (05/0P<). بطوریکه ژنوتیپهای CC به طور معنی داری وزن لاشه و بازده لاشه گرم سنگینتری نسبت به ژنوتیپهای TT داشتند (05/0P<). از چند شکلی مشاهده شده میتوان در برنامههای اصلاح نژادی برای بهبود صفات بازده لاشه و وزن لاشه از طریق انتخاب به نفع ژنوتیپهای برتر استفاده نمود.