فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مرگ همسر به‌منزلۀ رویدادی سهمگین می‌تواند پیامدهای روانی بسیاری را به دنبال داشته باشد. در چنین شرایطی، برخی از افراد ممکن است با وجود مواجهه با واقعه‌ای دردناک، رشد پس از سانحه را تجربه کنند؛ از این رو، شناسایی عوامل دخیل در این پدیده حائز اهمیت است. مطالعه حاضر با هدف تدوین مدل رشد پس از سانحه براساس طرحواره‌های هیجانی با نقش میانجی شفقت به خود در بین زنان سوگوار از مرگ همسر ناشی از بیماری کرونا انجام شد. روش پژوهش، توصیفی - همبستگی و از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. نمونه شامل 330 نفر از زنان سوگوار مرگ همسر در اثر بیماری کرونا بود که به پرسشنامه‌های رشد پس از سانحه، طرحواره‌های هیجانی و شفقت به خود پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و روش معادلات ساختاری استفاده شد. طبق نتایج، اثر مستقیم کنترل‌ناپذیر بودن، غیرمنطقی بودن، عدم پذیرش هیجانات، گناه، ابراز هیجانات و تأییدطلبی بر شفقت به خود و رشد پس از سانحه و اثر مستقیم شفقت به خود بر رشد پس از سانحه معنی‌دار است. اثر غیرمستقیم کنترل‌ناپذیر بودن، غیرمنطقی بودن، عدم پذیرش هیجانات، گناه، ابراز هیجانات و تأییدطلبی بر رشد پس از سانحه معنی‌دار است؛ بنابراین، شفقت به خود به‌عنوان متغیر میانجی در رابطه بین طرحواره‌های هیجانیو رشد پس از سانحه دارای نقش معنی‌دار است. با توجه به نتایج، برای ارتقای رشد پس از سانحه در افراد سوگوار می‌توان به طراحی مداخلاتی مبتنی بر اصلاح طرحواره‌های هیجانی و شفقت به خود اقدام کرد.