مؤلفههای قدرت نرم ایالاتمتحده آمریکا در قبال جمهوری اسلامی ایران (دولت یازدهم و دوازدهم)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای علوم سیاسی – مسائل ایران، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد دانشکده علوم سیاسی، گروه اندیشه سیاسی و مسائلایران، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد دانشکده علوم سیاسی، گروه اندیشه سیاسی و مسائلایران، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استادیار دانشکده علوم سیاسی، گروه اندیشه سیاسی و جامعه شناسی سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
قدرت نرم در بستر مؤلفههایی در کشور هدف بازتولید میگردد. تعاملات زیادی در خصوص دامنه و گستره قدرت نرم کشور آمریکا در فضای مجازی در بسترهای متنوع در حال انتشار و در جریان است. برای فهم دقیق موضوع؛ مؤلفههای قدرت نرم در آمریکا را ابتدا به دودسته کلی جامعهگرا و نخبهگرا تقسیم کردهایم: مؤلفههای جامعهگرا که هدف عمده آنها مبتنی تغییر اجتماعی است و محصول آن را در فرآیندهای سبک زندگی افراد در جامعه مشاهده میکنیم. دستۀ دوم مؤلفههایی هستند که حاکمیت و دولت آمریکا از طریق سازمانها و وزارتخانهها نقش اساسی در فرآیند کنترل، نظارت و اجرای آن را بر عهدهدارند... این تحقیق در پی بررسی این سؤال هست که آمریکا از طریق مؤلفههای قدرت نرم خود در دولت یازدهم و دوازدهم (دوران ریاست جمهوری حسن روحانی) چگونه ایفای نقش نموده و نفوذ خود را تعمیق بخشیده است، فلذا فرضیهایی که این موارد را در برمیگیرد عبارت است از اینکه؛ آمریکا به دلیل استفاده مطلوب از مؤلفههای قدرت نرم با اثرگذاری بر سطح آگاهیها، تغییر سبک زندگی و افزایش مطالبات سیاسی در دولت یازدهم و دوازدهم موجب تقویت بسترهای بیثباتی سیاسی و نفوذ در عرصههای سیاسی و فرهنگی گردیده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است.
