برنامهریزی تولید بهینۀ نیروگاه تلمبهـ ذخیرۀ سیاهبیشه با هدف حفاظت از هدررفت منابع آبی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، مهندسی سیستمهای انرژی، آزمایشگاه تحقیقاتی متساپ، گروه مهندسی انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
2 دانشیار، آزمایشگاه تحقیقاتی متساپ، گروه مهندسی انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
3 دانشیار، آزمایشگاه تحقیقاتی متساپ، گروه مهندسی انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدۀ علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ije.2019.278862.1086چکیده
پژوهش پیش رو به برنامهریزی نیروگاه تلمبهـ ذخیرۀ سیاهبیشه با تابع هدف حفظ آب در چرخه، با رویکرد حفاظت از منابع آبی میپردازد. در پژوهش حاضر تأثیر برنامهریزی نیروگاه تلمبهـ ذخیرۀ سیاهبیشه بر تقاضای بار الکتریکی کشوری بررسی شده است. با توجه به منافع فنی، اقتصادی و زیستمحیطی منابع تجدیدپذیر، تأثیر نصب نیروگاه بادی و خورشیدی (هیبرید با نیروگاه تلمبهـ ذخیره) بر عملکرد نیروگاه سیاهبیشه و بار الکتریکی کشوری نیز بررسی شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد برنامهریزی نیروگاه سیاهبیشه چه به صورت هیبرید با منابع تجدیدپذیر و چه در حالت عادی، توانایی کاهش یک گیگاواتی پیک سالانۀ بار سراسری و کاهش بار پیک ماهانه را دارد. در پژوهش حاضر، روزانه در مدت چهار ساعت 3.481.920 مترمکعب آب از سد بالادست به سد پاییندست منتقل میشود و تولید توان میکند و در مدت پنج ساعت دوباره این آب به سد بالادست پمپاژ میشود. با نصب واحدهای نیروگاهی بادی، خورشیدی و بادی-خورشیدی بهترتیب 140/451، 929/328 و 069/780 هزار تن میزان انتشار معادل دیاکسید کربن کاهش مییابد. همچنین، نصب منابع بادی سبب کاهش مصرف انرژی اولیه برابر با 658/158 هزار تن معادل نفت، نصب منابع خورشیدی سبب کاهش 115.677 هزار تن معادل نفت و نصب همزمان منابع بادی و خورشیدی سبب کاهش 335/274 هزار تن معادل نفت شد.