ارزیابی نقش دفاتر تسهیلگری در توسعهی محلهای شهر کرمانشاه با رویکرد مشارکتی (مطالعهی موردی: محلهی جعفرآباد)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه ایلام
2 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه ایلام
doi
10.22080/usfs.2023.25840.2373چکیده
تشکیل نهادهای متناسب با وضعیت فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی یکی از ابزارهای قوی و مؤثر برای تسریع فرایند نوسازی در بافتهای فرسوده است. یکی از مظاهر جلب مشارکت شهروندان در نوسازی محلات ایجاد دفاتر تسهیلگری است. با این فرایند مشارکت مردم در زمینههای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی میتوان به توسعهی محلهای پایدار دست یافت. محلهی جعفرآباد از جمله محلات حاشیهنشین و فقیرنشین با پیشینهی اسکان غیررسمی و فرسوده در شهر کرمانشاه به شمار میرود. هدف این پژوهش، ارزیابی نقش دفاتر تسهیلگری در توسعهی محلهای با رویکرد مشارکتی در محلهی جعفرآباد است. این تحقیق از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی- توسعهای بوده و با توجه به روش کار، از ماهیتی توصیفی- تحلیلی برخوردار است. جامعهی آماری شامل کلیهی ساکنین محله که براساس سرشماری 1395، برابر 32608 نفر بوده است، همچنین حجم نمونه براساس فرمول کوکران 319 نفر به دست آمده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS استفاده شده است. نتایج نشان میدهد از بین ابعاد توسعهی شهری، مؤلفهی پایداری زیست محیطی و پایداری کالبدی به ترتیب بیشترین و کمترین اهمیت و تأثیر را در توسعهی پایدار شهری محلهی جعفرآباد دارند. همچنین تسهیلگری با تمام ابعاد توسعهی محلی ارتباط مستقیم و معناداری داشته است و بیشترین همبستگی و ارتباط بین تسهیلگری و عامل اجتماعی- فرهنگی وجود داشته است. بنابراین میتوان گفت که هر چه فرایند تسهیلگری در بافت بهتر باشد، توسعهی محلی نیز از سطح بالاتر و بهتری برخوردار خواهد بود.