تحلیل مصدرشناختی منقولات ابنبابویه از سعد أشعری در الإمامة والتبصرة من الحیرة
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشکده اصولالدین، قم، ایران
2 استادیار گروه نهجالبلاغه، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران
3 دانشیار گروه تفسیر، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران
doi
10.22034/jis.2023.265500.1610چکیده
بازشناسی مصادر نخستین حدیثی، دارای فوائد حدیثی، کتابشناختی و تاریخی متعددی است. انطباق طریق صاحبان فهارس به مصادر نخستین با سند احادیث، تکرار سلسلهٔ سند منتهی به صاحب کتاب در منابع حدیثی و همخوانی موضوع روایات با عنوان کتب مؤلف، از قرائن اخذ حدیث از مصادر مکتوب است. ابنبابویه در کتاب الإمامة والتبصرة من الحیرة که قدیمیترین منبع شیعه در موضوع غیبت است، مجموعاً 87 حدیث نقل کرده که 37 تا را بلاواسطه از سعد بن عبدالله أشعری دریافته است. محتملترین منبعی که ابنبابویه استفاده کرده کتابهای الإمامه و بصائر الدرجات سعد بن عبدالله اشعری است. او نیز از کتابهایی همچون الإمامة اثر محمد بن حسین بن أبیخطاب، الإمامه اثر محمد بن عیسی بن عبید، الإمامه اثر عبدالله بن مسکان، الإمامة اثر ابنأبیعمیر، الملاحم والتفسیر اثر حسن بن فضال، القائم والملاحم اثر علی بن مهزیار، الملاحم اثر محمد بن سنان، التفسیر والملاحم اثر حسین بن سعید، کتب محمد بن اسماعیل بن بزیع و نیز کتاب قاسم بن محمد استفاده کرده است.
