مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد وجودنگر و درمان شفقتمحور بر سرمایه روانشناختی و شفقت به خود
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
doi
10.22108/ppls.2022.132212.2255چکیده
این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد وجودنگر با درمان شفقتمحور بر سرمایه روان-شناختی و شفقت به خود دختران نوجوان افسرده انجام شد. روش پژوهش، نیمهآزمایشی در سه مرحله پیش-آزمون، پسآزمون و پیگیری بود. در این مطالعه تعداد 45 دختر نوجوان 15 تا 19 سال از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) جایدهی شدند. سپس گروههای آزمایش تحت ده جلسه درمان پذیرش و تعهد وجودنگر و درمان شفقتمحور قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. هر سه گروه قبل، بعد و یک ماه پس از مداخله با پرسشنامههای سرمایه روانشناختی و شفقت به خود ارزیابی شدند. دادهها از طریق تحلیل کواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد در مرحله پس-آزمون، گروههای درمان پذیرش و تعهد وجودنگر و درمان شفقتمحور نسبت به گروه کنترل در افزایش سرمایه روانشناختی تفاوت معناداری داشتند . البته در مرحله پیگیری تنها درمان پذیرش و تعهد وجودنگر نسبت به گروه کنترل تفاوت معناداری داشت. درباره متغیر شفقت به خود، هر دو درمان در هر دو مرحله پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل تفاوت معناداری داشتند. همچنین نتایج نشان داد تفاوت بین دو درمان، تنها در متغیر شفقت به خود در مرحله پسآزمون، معنادار بود. براساس یافتهها، هر دو درمان گزینههای مناسبی برای افزایش سرمایه روانشناختی و شفقت به خود در دختران نوجوان افسرده میباشند.