ارزیابی بحران فرونشست زمین و پیشروی آب شور دریا در آبخوان دشت میناب
نویسندگان
1 کارشناس ارشد هیدروژئولوژی، کارشناس فنی شرکت مهندسین مشاور ریآب
2 دکترای هیدروژئولوژی، کارشناس فنی شرکت مهندسین مشاور ریآب
3 دکترای هیدروژئولوژی، کارشناس فنی شرکت مهندسین مشاور ریآب
doi
10.22059/ije.2019.270938.998چکیده
در پژوهش حاضر براساس وضعیت تراز آب زیرزمینی منطقه طی دورۀ آماری 30 ساله (1365-1395) و همچنین بررسیهای صحرایی و حفر سه حلقه گمانه و بررسی وضعیت رسوبات در محل و آنالیز شیمیایی نمونههای برداشتشده از محل گمانهها، وضعیت فرونشست و نفوذ آب شور در دشت میناب بررسی شده است. بررسی تراز آب زیرزمینی منطقه نشان میدهد افت سطح آب در این آبخوان از سال 1380 شدت گرفته و بهطور متوسط سالانه حدود 46 سانتیمتر سطح آب افت کرده است. افت سطح آب در آبخوان موجب شده تا تراز سطح آب آبخوان نسبت به سطح دریا منفی شود و آب از سمت دریا به سمت آبخوان حرکت کند. بررسیهای ژئوتکنیکی در منطقه نشان میدهد علاوه بر افت سطح آب، وجود رسوبات تورمپذیر و انحلالپذیر در منطقه سبب افزایش شدت بروز عوارض فرونشست در سطح دشت شده است. درنهایت، منطقه از نظر خطر فرونشست به سه بخش کلی تقسیم شده است. در بخش ابتدایی آبخوان، فرونشست بیشتر از نوع تراکم لایههای آبرفتی است. در بخش مرکزی، فرونشست بیشتر از نوع گودال و ترک بوده و در بخش انتهایی آبخوان نیز احتمال ایجاد فرونشست کم است. بهطور کلی، این آبخوان همزمان با پدیدۀ فرونشست و پیشروی آب شور مواجه است و به برنامهریزی مناسب بهمنظور جلوگیری از نابودشدن آبخوان نیاز دارد.