اقتصاد سیاسی ایران در دورۀ دولت نهم با استفاده از نظریۀ بازیها
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدة علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
2 مسئول برنامه ریزی راهبردی سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور
3 دانشکدة علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jte.2014.50539چکیده
این مقاله، چگونگی کنش متقابل دولت نهم با کارگران و صاحبان سرمایه را با استفاده از نظریۀ بازی تحلیل کرده است. بازی میان سه بازیکن از نوع ایستا با اطلاعات کامل است. استراتژی بازیکنان با استفاده از فرایندهای سلسله مراتبی و روش تحلیل شبکهای تعیین میشود. تعادل میان این سه بازیکن از نوع تعادل نش است. اولویت اول بازیکنان در تحلیل سلسله مراتبی و شبکهای برای دولت و صاحبان سرمایه به ترتیب نرخ بیکاری کمتر و دسترسی به شرایط کسب و کار بهتر است، اما اولویت اول برای کارگران در روش تحلیل سلسله مراتبی دریافت دستمزد واقعی بالاتر و در تحلیل شبکهای حفظ اشتغال برای ایشان است. مغایرت اولویتها نشاندهندۀ بهینهنبودن استراتژیهاست. بر اساس نظریۀ بازیها تعادل نش نیز نرخ رشد اقتصادی (درآمد ملی) بیشتری برای دولت، تحقق شرایط کسب و کار بهتر برای سرمایهگذاران و دریافت دستمزد واقعی بالاتر کارگران را نشان میدهد.