برآورد تبخیر-تعرق واقعی گیاهان زراعی به کمک الگوریتمهای بیلان انرژی در دشت قزوین
نویسندگان
1 دانش آموختۀ کارشناسی ارشد و دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین
2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین
3 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین
4 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین
doi
10.22059/ije.2018.254793.855چکیده
تخمین دقیق تبخیرـ تعرق در برنامهریزیهای توسعۀ آبیاری اهمیت ویژهای دارد. تخمین این پارامتر به صورت پیوسته در مکان و با فواصل زمانی کوتاه، فرصت بسیار باارزشی را برای مدیریت بخشهای مختلف شبکههای آبیاری فراهم میآورد. بنابراین، در تحقیق حاضر از دادههای لایسیمتر زهکشدار برای صحتسنجی نتایج بهدستآمده از تخمین تبخیر-تعرق با استفاده از سه الگوریتم تکمنبعی SEBAL، METRIC و SSEB و یک الگوریتم دومنبعی TSEB کمک گرفته شد. به منظور برآورد تبخیرـ تعرق از تصاویر ماهوارهای سنجندههای MODIS، ETM+ طی سالهای 1379ـ 1382 و تصاویر سنجندۀ OLI & TIRS طی سالهای 1392- 1395 استفاده شد. به دلیل عدم تطابق زمانی تصویربرداری سنجندۀ OLI & TIRS با زمان دادهبرداری لایسیمتر، نتایج بهدستآمده از تصاویر این سنجنده با نتایج روش هارگریوزـ سامانی (به عنوان روش برتر) ارزیابی شد. نتایج شاخصهای آماری از برآوردهای بهدستآمده بین الگوریتمهای تکمنبعی نشان داد الگوریتم SSEB با کمترین میزان جذر میانگین خطا در هر سه سنجندۀ MODIS، ETM+ و OLI& TIRS (میلیمتر بر روز 87/0، 41/0 و 92/0RMSE=) و همبستگی زیادی که با دادههای لایسیمتری داشت (96/0، 99/0 و 97/0 R=) بهعنوان الگوریتم برتر برای تخمین تبخیرـ تعرق در منطقۀ مطالعهشده است. با توجه به وضوح تصاویر در سنجندههای ETM+ و OLI & TIRS دقت نتایج تخمین تبخیرـ تعرق در این دو سنجنده پذیرفته است و در نهایت سنجندۀ ETM+ بهترین نتایج را ارائه داد.