برآورد تبخیر-تعرق واقعی گیاهان زراعی به کمک الگوریتم‌های بیلان انرژی در دشت قزوین

نویسندگان

1 دانش آموختۀ کارشناسی ارشد و دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین

2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین

3 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین

4 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین

doi
10.22059/ije.2018.254793.855
چکیده

تخمین دقیق تبخیر‌ـ تعرق در برنامه‏ریزی‏های توسعۀ آبیاری اهمیت ویژه‏ای دارد. تخمین این پارامتر به صورت پیوسته در مکان و با فواصل زمانی کوتاه، فرصت بسیار باارزشی را برای مدیریت بخش‏های مختلف شبکه‏های آبیاری فراهم می‏آورد. بنابراین، در تحقیق حاضر از داده‏های لایسیمتر زهکش‏دار برای صحت‏سنجی نتایج به‌دست‌آمده از تخمین تبخیر-تعرق با استفاده از سه الگوریتم تک‌منبعی SEBAL، METRIC و SSEB و یک الگوریتم دومنبعی TSEB کمک گرفته شد. به منظور برآورد تبخیر‌ـ تعرق از تصاویر ماهواره‏ای سنجنده‏های MODIS، ETM+ طی سال‏های 1379ـ 1382 و تصاویر سنجندۀ OLI & TIRS طی سال‏های 1392- 1395 استفاده شد. به دلیل عدم تطابق زمانی تصویربرداری سنجندۀ OLI & TIRS با زمان داده‏برداری لایسیمتر، نتایج به‌دست‌آمده از تصاویر این سنجنده با نتایج روش هارگریوزـ سامانی (به عنوان روش برتر) ‌ارزیابی شد. نتایج شاخص‏های آماری از برآوردهای به‌دست‌آمده بین الگوریتم‏های تک‌منبعی نشان داد الگوریتم SSEB با کمترین میزان جذر میانگین خطا در هر سه سنجندۀ MODIS، ETM+ و OLI& TIRS (میلی‌متر بر روز 87/0، 41/0 و 92/0RMSE=) و همبستگی زیادی که با داده‏های لایسیمتری داشت (96/0، 99/0 و 97/0 R=) به‏عنوان الگوریتم برتر برای تخمین تبخیر‌ـ تعرق در منطقۀ مطالعه‌شده است. با توجه به وضوح تصاویر در سنجنده‏های ETM+ و OLI & TIRS دقت نتایج تخمین تبخیر‌ـ تعرق در این دو سنجنده پذیرفته است و در نهایت سنجندۀ ETM+ بهترین نتایج را ارائه داد.