تحلیل پروژۀ بازآفرینی شهری محله بوُبور پاریس با استفاده از فرایند مشکل‌گشایی خلاق

نویسندگان

1 دانشیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری دانشگاه زابل، ایران

2 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری دانشگاه زابل، ایران

3 دانشجوی دکتری معماری دانشگاه تکنولوژی آیندهوون، هلند

4 دانشیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری دانشگاه زابل، ایران.

doi
10.22080/usfs.2024.26521.2411
چکیده

مقولۀ بازسازی و بهسازی، روند طولانی‌مدتی را پشت سر گذاشته و اکنون در آخرین نسخۀ آن، صاحب‌نظران، بازآفرینی را به‌عنوان راه‌حلی همه‌جانبه مدنظر قرار داده‌اند. نوعی از بهبود که تنها درصدد بهسازی فضای کالبدی نبوده، بلکه جنبه‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سایر موضوعات این‌چنینی را نیز در عرصۀ موردبررسی و همین‌طور نواحی اطراف آن مدنظر قرار می‌دهد. در طی این نوشتار به مفهوم بازآفرینی و به‌طور اخص، بازآفرینی شهری در کشور فرانسه و شهر پاریس، در محلۀ بوُبور پرداخته‌شده و ارکان موفقیت پروژۀ بازآفرینی شهری این محله موردبررسی قرار گرفته است. این محله که هم‌اکنون، به‌واسطۀ وجود مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو، به یکی از محلات شناخته‌شدۀ این شهر تبدیل شده است، در گذشته یکی از محلات کمتر  توسعه‌یافتۀ پاریس به‌شمار می‌رفت. این بخش از پژوهش، مطالعه‌ای توصیفی‌-تحلیلی است که داده‌های نظری آن، از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و در بخش جمع‌آوری اطلاعات در مورد وضعیت موجود محله، از طریق مشاهده مستقیم میدانی گردآوری شده است؛ سپس، با در پیش گرفتن روند مطالعات پیگیری، به شناسایی نقاط ضعف این طرح با استفاده از فرایند مشکل‌گشایی خلاق پرداخته شد؛ با توجه به اینکه نویسندگان مقاله، بومی نبوده و نگاه تازه‌ای به ساختار عینی حاکم بر این محله داشته‌اند، یافتن نقاط ضعفی که از دید ناظر فرانسوی مقیم مخفی مانده باشد، در دستور کار قرار گرفت و جبهۀ غربی ارسن کلیسای سنت مری، به‌عنوان نقطۀ ضعف پروژۀ بازآفرینی محلۀ بوُبور شناسایی شد و با هدف ادامۀ روند بازآفرینی و تسرّی دادن ارکان موفقیت آن به نقطه‌ضعف شناسایی‌شده، یک روند تحقیق و توسعه‌ای برای ارائۀ راهکارهای عملی دنبال شده است. در نتیجۀ نهایی و راهکارهای ارائه‌شده، مفهوم تراسه، به‌عنوان مهم‌ترین رکن موفقیت پروژۀ بازآفرینی محلۀ بوُبور، ابزار کار نویسندگان بوده است.